குடியுரிமை (CITIZENSHIP)

அரசும் குடியுரிமையும்


D.JEGATHEESWARAN.

B.A(HONS), M.A(PERA), PGDE, M.ED(RED), DIP.H.R, SPE.IN.POLITICAL SCIENCE.

குடியுரிமை என்பது தற்காலத்தில் பொதுவாக பயன்படுத்தப்படும் ஒரு  சொற்பதமாக உள்ளது. அன்றாட அரசியல் சொல்லாடலின் ஒரு மைய எண்ணக்கருவாகவும் உள்ளது. குடியுரிமை என்பது நபரொருவருக்கும் அரசொன்றுக்குமிடையிலான தொடர்பை குறித்து நிற்கின்றது. இது சாதாரணமாக தேசியத்துவம் எனும் சொற்பதத்தின் ஒத்த சொல்லாகவும் உள்ளது. குடியுரிமையை கொண்டிருத்தல் என்பது பொதுவாக ஒரு நாட்டில் வாழ்வதற்கான மற்றும் தொழில் புரிவதற்கான உரிமை அரசியல் வாழ்வில் பங்கு பற்றுவதற்கான உரிமையுடன் தொடர்புபடுகின. எந்தவொரு அரசினதும் குடியுரிமையை கொண்டிராத ஒருவர் நாடற்றவர் ஆவார்.

குடியுரிமை (CITIZENSHIP) என்றால் என்ன என்பது தொடர்பில் பொதுவாக தெளிவான நிலைப்பாடு நிலவுவதில்லை. வேறு வார்த்ததையில் கூறின் குடியுரிமை பற்றிய கருத்தொருமைப்பாட்டினைக் காண்பதரிது.

குடியுரிமை என்பது சிவிஸ் (Civis) அல்லது சிவிடாஸ் (Civitas) எனும் இலத்தீன் சொல்லிருந்து தோற்றம் பெற்றது. இதன் அர்த்தம் புராதன ரோமக்குடியரசு நகர அரசின் ஒரு அங்கத்தவர் எனும் அர்த்தத்தை கொடுக்கின்றது. இருப்பினும் சிவிடாஸ் என்பது கிரேக்க நகர அரசின் ஒரு அங்கத்தவர் என்ற அர்த்தத்தை தரும் பொலிடிஸ் அல்லது குடிமகன் என்பவன் நகரில் வாழ்வதன் மூலம் விவசாய செயன்முறையில் பங்குபற்றிய ஆட்சி புரிகின்ற மற்றும் பதிலுக்கு ஆளப்படுகின்ற ஒருவனாவான்.

எனவே வரலாற்று ரீதியாக குடியுரிமை என்பது சமமானவர்களை கொண்ட நகர்புற சமூகப்பிரிவாக கருதப்படுகின்றது. பிரஜை என்பதன் சரளமான கருத்து 'நகரத்தில் வாழ்பவர்' என்பதாகும் இதன் தற்போதைய அர்த்தம் 'அரசின் உறுப்பினன்' என்பதாகும். அரிஸ்டோட்டிலின் கருத்திற்கு எற்ப பிரஜை என்பவர் 'அரசின் செயற்பாடுகளுக்கு நேரடியாக பங்குபற்றும் நபராவார்.' என்கின்றார். இவர் இக்கருத்தினை கிரேக்க நகர அரசுமுறையின் பின்னணியிலிருந்தே கூறினார் எனலாம்.

மேலும் குடியுரிமை என்பது இருவழி தொடர்பினை கொண்டதாக காணப்படுகின்றது. அந்த வகையில் உரிமைகள் மற்றும் கடமைகளினால் பரஸ்பரம் கட்டுப்படுத்தப்படும் வகையில் பிரஜைகளுக்கும் அரசுக்கும் இடையிலான ஓர் உறவுமுறையாக உள்ளது. ஒரு அரசுக்குள் இருக்கின்ற ஒரு மனிதன் எவ்வளவு உரிகைளை அனுபவிக்கின்றானோ அதே அளவு கடமைகளைiயும் மேற்கொள்ள வேண்டும். அதே போல அரசும் பிரஜைகள் மீதான கட்டுப்பாட்டினை கொண்டிருக்க வேண்டும். இதுவே தற்கால ஜனநாயகத்தின் அடிநாதமாக உள்ளது.

குடியுரிமை பற்றிய வரைவிலக்கணம்

முறையான அர்த்தத்தில் குடியுரிமை என்பது தனிமனிதன் அரசுக்கு விசுவாசத்தையும், அரசு தனிமனிதனுக்கு பாதுகாப்பையும் வழங்கும் கடப்பாடினை கொண்ட தனிமனிதனுக்கும் அரசுக்குமிடையிலான உறவு முறையாகவுள்ளது. 

அரிஸ்டோட்டில்:- 'குடிமகன் என்பவன் ஆளுதல் மற்றும் ஆளப்படுதல் ஆகிய இரண்டிலும் பங்கெடுத்து கொள்ளும் ஒருவனாவான்.

T.H.மார்ஷல்:- குடியுரிமை என்பது ஒரு சமூகத்தின் முழுமையான அங்கத்தவர்களாகவுள்ள அத்தகைய அனைவருக்கும் வழங்கப்படும் ஒரு அந்தஸ்தாகவுள்ளதுடன் அத்தகைய அந்தஸ்தை உடையவர்கள் அதனோடு இணைந்த உரிமைகள் மற்றும் கடமைகள் தொடர்பில் சமமானவர்களாகும்.

டேவிட் மில்லர்:- குடியுரிமை என்பது வெறுமனே உரிமைகளைக் கொண்டிருத்தல் என்பதல்ல கூடவே அது நம்பிக்கை மற்றும் அதன் பொதுநலனை முன்னேற்ற திடசங்கற்பம் பூண்டுள்ள சமூகத்தின் உறுப்பினரின் நடத்தையும் ஆகும்.

ஜெக் பார்பலற்:- குடியுரிமை என்பது அரசியல் பிணைப்பின் தன்மையில் தங்கியுள்ளது. அப்பினைப்பினைப் பொறுத்துதான் அது எவ்வளவு வேகமானது என்பது தீர்மானிக்கப்படுகின்றது.

(அரசியல் நிறுவனங்கள் அகராதி) பிளேக்வெல்:- குடியுரிமை என்பது 'முழுமையானதும் பொறுப்புமிக்கதுமான அரசின் உறுப்புரிமையை குறித்து நிற்கின்றது'

குடியுரிமையின் மையக்கரு அரசியல் சமூகத்தில் பங்கேற்பு செய்தலாகும். அதனடிப்படையில் குடியுரிமையின் வரலாற்று அபிவிருத்தியில் கிரேக்ககாலம், உரோம காலம், பிந்திய மத்தியகாலம், 19ஆம் நூற்றாண்டு, 20ஆம் நூற்றாண்டு என்ற வகையில் வளர்ச்சியடைந்து வந்துள்ளது. 

கிரேக்ககாலம்

கிரேக்ககாலத்தில் அரசில் உறுப்புரிமை பெறுவதே குடியுரிமை என்ற வகையில் நோக்கப்பட்டது.

அங்கு குடியுரிமை பெற்ற பிரஜைககளுக்கு அரசியல், நிர்வாகம், நீதி போன்றவற்றில் பதவி வகிக்கவும். பங்கு பற்றவும் தீர்மானம் எடுக்கவும் வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டது. 

இங்கு அடிமைகள், வெளிநாட்டவர்கள், பெண்கள், சிறுவர்களுக்கு குடியுரிமை வழங்கப்படவில்லை. 

சுருங்கக்கூறின் கிரேக்கத்தில் குடியுரிமை என்பது பொறுப்புகளை வழங்குகின்ற ஒன்றாகவும் வரையறுக்கப்பட்டாதாகவும் அமைந்தது.

எஜமானுக்கு அடிமையாக வாழ்ந்த காலத்தில் பொது வாழ்வில் பங்குகொள்வதற்கு இக்குடியுரிமை உதவியது. 

கிரேக்க மக்களிடத்தில் குடியுரிமை என்பது அன்றாட வாழ்வுடன் தொடர்புடைய ஆழமான கடமைகளுடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கின்றது.

உண்மையில் வெளிநாட்டவரான அரிஸ்டோட்டில் உள்ளிட்ட எதேன்சின் பெரும்பாலான குடியிருப்பாளர்கள் குடியுரிமையில் பங்கேற்க தகுதியற்றிருந்தனர்.


உரோமானிய குடியுரிமை

ரோமானிய காலத்தில்குடியுரிமை வழங்கும் முறையானது வளர்ச்சி கண்டது.

உரோம பேரரசில் குடியுரிமை சட்டரீதியான அந்தஸ்தாக நோக்கப்பட்டது. உரோம பிரஜைகளுக்கு 

 

இராணுவத்தில் சேவை புரிதல்

சட்ட மன்றத்தில் வாக்களித்தல்

பொது பதவிகளுக்கு தகுதிப்பெறல்

மேன்முறையீடு செய்ய முடிதல்

பரஸ்பர திருமணம்

ஏனைய உரோமானிய குடிகளுடன் வர்த்தகம் செய்தல் ஆகிய 06 சிறப்பு சலுகைகள் வழங்கப்பட்டிருந்தது.

உரோமத்தில் எண்ணிக்கையில் அதிகமானோருக்கு குடியுரிமை வழங்கப்பட்டமையே விசேட அம்சமாகும்.

இக்காலத்தில் சட்டவாட்சி சமத்துவம் பற்றி பேசப்பட்டது.

இங்கு சிற்றரசு, நகர அரசு என்ற வகையில் இரட்டை குடியுரிமை காணப்பட்டது.

நவீன குடியுரிமை

மத்திய கால அரசுகளிலும், மறுமலர்ச்சி கால அரசுகளிலும் என்ற அம்சம் கிரேக்க, உரோம கால அளவிற்கு பெரிதளவிற்கு செல்வாக்கு பெறவில்லை.

நவீன காலத்தில் செல்வாக்கு பெற்றதாக காணப்பட்டது.

நவீன குடியுரிமையினை நிர்ணயிக்கும் காரணிகளானது ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவைகளை அடிப்படைகளாக கொண்டுள்ளது.

தங்கள் பெற்றோர்களின் ஒருவர் அல்லது இருவரும் ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டில் குடியுரிமையினை பெற்றவராயின்  பிறக்கும் குழந்தையும் இயல்பாகவே அந்நாட்டின் குடியுரிமையினை பெற்று கொள்ளும் இதனை ஆங்கிலத்தில் "Right of Blood" (இரத்த உரிமை) என்பர்.

ஒரு நாட்டில் பிறத்தல். இக்குடியுரிமை 'மண் உரிமை' என அழைக்கப்படும் லத்தீன் மொழியில்  “Jus Soil” என்றும் ஆங்கிலத்தில் '“Right to Soil” என்பர்

ஒரு குடிமகன் திருமணத்தின் மூலமான குடியுரிமையை பெற்றுக்கொள்கின்றான்.

நவீன அரசுகளில் குடியுரிமையினை பின்வரும் இரண்டு முறைகளில் காணலாம்

1. செயலூக்கமான குடியுரிமை:- உரிமைகளை அனுபவிப்பது மாத்திரமன்றி கடமைகளையும் நிறைவேற்றுவது ஆகும்.

2. செயலூக்கமற்ற குடியுரிமை:- கடமைகளை பற்றி சிந்திக்காது தம் உரிமைகளை மாத்திரம் அனுபவிக்கும் நிலை.

எனவே ஒரு தேசத்தின் முன்னேற்றத்திற்கு செயலூக்கமான குடியுரிமையே தேவையானது. தற்போது அரசு மற்றும் பிரசைகளுக்கிடையிலான தொடர்பில் மிகமுக்கியமான பண்புகள் இரண்டு காணப்படுகின்றன.

  • பிரசைகள் அனுபவிக்கும் அரசியல் உரிமைகள்
  • பிரசைகளின் அரசியல் கடமைகள்

இதன்படி பிரசை என்பவர் அரச நலன்புரி மற்றும் உரிமைகளை அனுபவிப்பவரும் அதற்காக அரசுக்கு அடிபணிவை காட்டுபவருமாவார். அரசொன்றில் ஆள்புலத்தில் வாழ்கின்றவர்களுக்கு பிரஜா உரிமையை வழங்கக்கூடியதும், இல்லாதொழிக்கக்கூடியதுமான ஒரே நிறுவனம் அரசாகும். எனினும் உண்மையான நடைமுறையாக அமைவது அரசை நிருவகிப்பவர்களால் அதனை தீர்மானிக்க முடியும் என்பதாகும்.

T.H மார்ஷலின் குடியுரிமை

1940 களில் சமூகத்தில் காணப்பட்ட குடியுரிமை பற்றி குறிப்பிடும் போது மதிப்பு மற்றும் சமூகத்தில் காணப்படும் சமமின்மையால் கட்டியெழுப்பப்பட்டதாக  கூறுகிறார். அதனை கருத்தில் கொண்டு 04 வினாக்களை எழுப்புகிறார்.

1. போட்டி நிறைந்த சந்தையில்  சுதந்திரமில்லாமல் அடிப்படை சமத்துவம் கட்டியெழுப்பப்படுமா?

2. சமூகமயம் மற்றும் சந்தையினுடைய துணை விளைவுகளால் என்ன தாக்கம் ஏற்பட்டது.

3. ஒருவரின் கடமையிலிருந்து உரிமைக்கு மாற்றப்படும் போது எவ்வாறான தாக்கம் ஏற்படும்?

4. சமூக சமநிலையை ஏற்படுத்த நவீன வரையறை ஏதும் இருக்கிறதா?

மார்சல் Citizenship and Social Classes எனும் தன் நூலில் குடியுரிமை என்பது 'முழுமையாக உறுப்புரிமை பெற்றவர்களிடையே பகிரப்படுகின்ற அந்தஸ்தாகும் அவ்வந்தஸ்துக்கு உட்படுபவர்கள் கிடைக்கப்பெறும் உரிமைகள், கடமைகள் தொடர்பில் சமமானவர்கள்' என்கின்றார். மேற்கூறிய வினாக்களை அடிப்படையாக கொண்டு மார்ஷல் குடியுரிமை தொடர்பாக 03 விதமான முறையில் வரையறை செய்கிறார்.

சிவில் குடியுரிமை

• சட்டவாட்சி கோட்பாட்டை வைத்து உருவாக்கப்பட்டது.

• இது தனிமனித சுதந்திரம், அடிப்படை உரிமைகளோடு சம்பந்தப்பட்ட விடயமாகும்

• பேச்சு சுதந்திரம், சிந்தனை சுதந்திரம், சொத்து வைத்திருத்தல், ஏனையவருடன் தொடர்பு கொள்ளல்,  நீதி பெறல் ஆகும்.


2.அரசியல் குடியுரிமை

• வாக்களித்தல், அரசியல் விடயங்களில் பங்கு பற்றல், அரசியல் மூலகத்திலிருந்து அதிகாரம் பெறல், சமூக பொருளாதார பாதுகாப்பு,

• பின்பு சர்வசன வாக்குரிமை பெறவும், பெண்களுக்கான அரசியல் உரிமை பெறவும் வாய்ப்பாக உள்ளது.

3.சமூகக்குடியுரிமை

• மார்சல் சமூக குடியுரிமையிலேயே அதிக ஆர்வம் காட்டினார்.

• 'எனது விசேட விருப்பமானது சமூகக்குடியுரிமையிலேயே தங்கியுள்ளது. ஏனெனில் குடியுரிமை சமூகத்தினுடைய சமநிலையில் செல்வாக்கு செலுத்துகின்றது.' என்றார்.

• சமூகக்குடியுரிமை 3 காரணிகளை கொண்டுள்ளது.

1. பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு

2. சமூகத்தில் காணப்படும் கலாசாரம், பழக்கவழக்கங்கள்

3. குடியுரிமை விஷ்தரிப்பால் சமூகத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட உரிமை

வு.ர்.ஆயசளாயடட போன்றோர் இந்த எண்ணக்கருவுக்கு 'சமூக பிரசாவுரிமை' என்பதை இணைத்துள்ளனர். இவர்களின் கருத்துப்படி 'தொழிலொன்றை செய்வதற்கு, வீடொன்றை உரிமையாக்கிக்கொள்வதற்கான உரிமை போன்றன சமூக பிரசை என்பதன் கருத்தாகும். மார்சலின் இச் 'சமூக பிரசாவுரிமை' என்ற கருத்து 'லிபரல் பிரசாவுரிமை' என்பதற்கான மாற்றீடாகும்.

குடியுரிமையின் கூறுகள்/ அம்சங்கள்

• பிறையன் டியூனர் குறிப்பிடுவது போன்று நவீன குடியுரிமை எண்ணக்கரு மூன்று முக்கிய கூறுகள் அல்லது பரிமாணங்களை கொண்டுள்ளது. 

1. சிவில் குடியுரிமை- பேச்சு சுதந்திரம், சிந்தனை சுதந்திரம், சட்டத்தின் முன் சமத்துவம்

2. அரசியல் குடியுரிமை- அரசியல் சார்ந்த குடியுரிமை

3. சமூகக்குடியுரிமை- சமூக பொருளாதார நல்வாழ்க்கைக்கு உரித்தானவை.


குடியுரிமையின் கூறுகள்/அம்சங்கள்

• குடியுரிமை என்பது சட்ட ரீதியான அந்தஸ்து (இது சிவில்,அரசியல், சமூக உரிமைகளினால் ஆனது.

• இங்கு குடிமகன் என்பவன் சட்டத்தின் பிரகாரம் சுதந்திமாக செயற்படும் சட்ட அந்தஸ்து கொண்ட நபராவார் என்பதுடன் சட்டத்தின் பாதுகாப்பினை கோரவும் முடியும்

• குடியுரிமை என்பது அரசியல் மற்றும் சமூகசெயற்பாடு

• இது மனிதனின் உரிமைகள் மற்றும் கடமைகளோடு தொடர்புபட்டுள்ளது.

• சுதந்திரம் மற்றும் சமத்துவத்தை அடிப்படையாக கொண்டது.

• இது அரசுக்கான பிரஜைகளின் விசுவாசமாக உள்ளது


அரசுக்கு பிரசை ஏன் அடிபணிவை காட்டவேண்டும் என்ற வினாவிற்கு அரசறிவியலாளர்கள் பல்வேறு பதில்களை முன்வைத்துள்ளனர். 

• அரிஸ்டோட்டலின் கருத்துக்கு அமைவாக, அரசின் இறுதி நோக்கம் அனைத்து பிரசைகளுக்கும் நலன்புரி மற்றும் நல்வாழ்க்கையை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பதாகும். பிரசைக்கு ஒழுக்கரீதியாக உயர்தரமான, மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையுடன் கூடிய உயர்வான வாழ்க்கை என்பன அரசினால் வழங்கப்படுகின்றது.

• சமூக ஒப்பந்தக் கோட்பாட்டாளர்களின் கருத்துக்கு ஏற்ப, பிரசைகள் அரசை உருவாக்கிக்கொண்டதோடு அரசுக்கு அடிபணிவை காட்டுவதற்கான உடன்பாட்டினை ஏற்படுத்திக் கொண்டுள்ளனர். இதற்காக அரசு பிரசைகளுக்கு பாதுகாப்பு மற்றும் சமூக அரவணைப்பினையும் வழங்குகின்றது.

• லிபரல்வாத கோட்பாட்டாளர்களின் கருத்துக்கு ஏற்ப, பிரசைகளின் இயற்கை உரிமைகளை பாதுகாத்துக்கொடுப்பது அரசு என்பதால்  பிரசைகள் அரசுக்கு அடிபணிய வேண்டும். 

• ரூசோவின் கருத்துக்கு ஏற்ப, அரசு பொது விருப்பத்தினை பிரதிபலிப்பதோடு, அதன்மூலம் பொது சித்தமே பிரதிநிதித்துவம் செய ;யப்படுகின்றது. இதனால் பிரசை அரசுக்கு அடிபணிய வேண்டும்.

• மாக்சீயவாதிகளின் கருத்துப்படி சமூகத்தில் சொத்துடைய வர்கத்தின் நலன்களை பாதுகாத்து சொத்தில்லாத வர்க்கத்தை அடக்கி ஆளும் கருவியாக அரசு செயற்படுகின்றது.

• அரசியல் சமூதாயத்தில் குடிமக்களுக்கிடையிலும், மனித குழுக்களுக்கிடையிலும் எழும் பிரச்சினைகளை தீர்த்து வைக்கும் உயர்தீர்வாளன் அரசாகும்.

• அரசு சட்டத்தையும், ஒழுங்கையும் தமக்காக நிலைநாட்ட வேண்டும் என குடிமகன் எதிர்பார்கின்றனர்.

• அரசு பிறப்பிக்கும் சட்டங்களுக்கு குடிமக்கள் கீழ்படிகின்றனர்.


பாசிசம் FASCISM


பாசிசம் (FASCISM)

D. JEGATHEESWARAN
B.A(HONS), M.A(PERA), PGDE, DIP.IN.HR,
SPECIAL IN POLITICAL SCIENCE







  • பாசிசம் என்பதற்கு திட்டவட்டமான வரைவிலக்கணங்கள் எதுவும் முன்வைக்கப்படவில்லை. எனவே தான் கோட்பாடுகள் அற்ற ஆட்சி முறையே பாசிசம் எனப்படுகின்றது. தாராண்மைவாதம் என்பன போன்றவற்றிக்கு அறிஞர்களால் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளதைப் போன்று பாசிசம் என்பதற்கு இத்தகைய   வரைவிலக்கணங்கள் முன்வைக்கப்படவில்லை. பாசிசம்  தெளிவற்றதும், குழப்பகரமானதுமான  ஒரு ஆட்சி முறையாகும் எனவே தான் இதனை 'மயக்கும் சக்தியை தருகின்ற போதை' என்கின்றனர்.

பாஸிஸவாதம் என்பது அரசின் உயரியத்தன்மை (Glorification of the State) சிரேஷ்டத்தன்மை மற்றும் எதேட்சையதிகாரம், இனவாதம், இராணுவவாதம் என்பவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட அரசியல் கருத்தியலாகும். 

பாசிசம் இத்தாலியிலும், ஜேர்மனியிலுமே முதலில் தோற்றம் பெறுவதற்கு முன்னரே பிரான்சிலும் இலத்தின் அமெரிக்காவிலும் தோற்றம் பெற்றது. இந்நாடுகளில் தோற்றம் பெற்றாலும் 1922 அம் ஆண்டு இத்தாலிலும் 1933 ஆம் ஆண்டு ஜேர்மனியிலும்  பாசிசம் என்பதற்கு முழுவடிவம் கற்பிக்கப்பட்;டது. 

எனவே தான் முசோலினி  ஜேர்மனிய கிட்லர் போன்றவர்களின் ஆட்சி முறைகளும், நடைமுறைகளிலுமே பாசிசம் எனப்படுகின்றது. இத்தாலியில் பெணிட்டோ முசோலினியும், ஜேர்மனியில் எடோல்ப் ஹிட்லரும் ஐரோப்பிய பாஸிஸவாத்தின் பிரதான தலைவர்கள் இருவராவர்.

பாசிசம் (கயளஉழை)என்னும் இலத்தின் மொழி சொல்லிருந்தே தோற்றம் பெற்றது. பாசிசம் என்னும் சொல்லுக்கு இருவகையான அர்த்தங்கள் கற்பிக்கப்படகின்றது.  ஒரு நிலையில் குழு அல்லது கூட்டம் எனவும்; மற்றொரு நிலையில்  உறுதியான மரக்கட்டு என்றும் பொருள் கொள்ளப்படுகின்றது. 

இதனை தெளிவுப்படுத்தும் முகமாகவே 1922ஆம் ஆண்டில் இத்தாலிய பாசிச ஆட்சியினை ஸ்தாபித்த முசோலினி தமது இரானுவத்தின் அடையாள சின்னமான மரக்கட்டையில் வேயப்பட்ட கோடாரி சின்னத்தை பயன்படுத்தினர்.  பின்னர் அதனையே தமது அரசின் சின்னமாகவும் அடையாளப்படுத்தினர். 

பாசிசம்  என்பதற்கு ஆதரவாக கருத்து முன்வைத்தவர்களுள் மெகைன் என்பவர் குறிப்பிடத்தக்கவர். ஆவர். 'தாராண்மை வாதம் என்பது ஜனநாயகம்  தனிமனித வாதம் என்பவறறின் கூட்டு என்பதை போல பாசிசமானது எதேச்சியதிகாரம், சர்வாதிகாரம், தேச வழிபாடு என்பவற்றின் கூட்டு என்கின்றனர்.' பாசிசத்தை வலதுசாரி சர்வாதிகாரம், இடதுசாரி தீவிர வாதம் எனவும் அழைக்கின்றனர். 

தாராண்மைவாதம், மாக்ஸிஸ வாதம் என்பவற்றோடு ஒப்பிடும் போது பாசிசமானது திடிரென தோன்றிய ஒரு ஆட்சி முறையாக காணப்படுகின்றது.  எல்லா அதிகாரங்களையும் கொண்டே அரசே பாசிசம் என்கின்றனர்.  பாசிச அரசில் அதிகாரமானது வரம்பு அற்றதாகவும்,  சர்வாதிகாரம் மிக்கதுமான காணப்படுகின்றது. இவர்களின் கருத்துப்படி அனைத்தும் அரசிற்கு உள்ளேயே அரசிற்கு வெளியேயும், வேறானதும் எதுவுமில்லை. என்கின்றனர். 

பாசிசவாதிகள் ஒருவரன கிட்லர்  'மக்கள் வேண்டுகோள் விடுபவர்களை  விட  கட்டளை இடுபவரையே அதிகம் விரும்புவார்கள் என்கின்றார';. நடைமுறையில் பாசிசமானது பலமிக்க ஒரு ஆட்சி முறையாக காணப்படுகின்;றது.


பாஸிஸவாத அரசு

இது முதலில் 1920, 1930 தசாப்தங்களில் இத்தாலி மற்றும் ஜேர்மனி போன்றவற்றில் தோற்றம் பெற்றது. 

இத்தாலியில் பெணிட்டோ முசோலினியும், ஜேர்மனியில் எடோல்ப் ஹிட்லரும் ஐரோப்பிய பாஸிஸவாத்தின் பிரதான தலைவர்கள் இருவராவர்.

பாஸிஸவாத்தின் பிரதான கருத்தியலாக இருப்பது இனவாத பார்வையில் அரசு தொடர்பாக விபரிக்கும் ஹிட்லர் குறிப்பிடுவதாவது, 'இனத்தின் சிருஸ்டியே அரசாகும்' என்றார். 

பாஸிஸத்தால் அரசு மற்றும் இனம் என்பது சமமானவையாக கருதப்பட்டுள்ளமையை இதன  மூலம் விளங்கிக் கொள்ளலாம்.

பாஸிஸவாத்திற்கு ஏற்ப அரசு என்பது 'இனத்தின் சிருஷ்டியாகும்' அரசிhல் இனத்தின் தேவையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும். இதனால் அரசும் இனமும் ஒன்றாகும். 

அரசு தொடர்பில் காணப்படும் பாஸிஸவாத வரைவிலக்கணங்களில் மிகவும் பிரபல்யமான இரு வரைவிலக்கணங்கள் காணப்படுகின்றன. அதாவது, 

'அரசு நிரகற்ற தாபனமாகும்'  

'அரசு சர்வவல்லமை பொருந்திய தாபனமாகும்' என்பனவே அவையாகும்.

நீட்சே முன்வைத்த 'சூப்பர்மேன்' (அதிசிறப்பு மனிதன்) (Superman) என்ற எண்ணக்கரு அரசு தொடர்பான பாஸிஸவாத கருத்தியல் தொடர்பில் பெரிதும் தாக்கம் செலுத்தியுள்ளது. இதன்மூலம் அரசின் உயரியத்தன்மை, உயர்ந்தது, நிகரற்றது போன்றவற்றின் மூலம் அரசுக்கு நிகராக்கக்கூடிய வேறு எந்த நிறுவனங்களும் இல்லை என்பது விளங்குகின்றது.

அதிகாரம் எல்லையற்ற நிலையே 'அரசு சர்வ வல்லமை பொருந்தியது' என்பதன் அர்த்தமாகும். அதிகாரம் உயரியதும் நிகரற்றதுமாக இருத்தல் வேண்டும் என்பதாகும். 

பாஸிஸ அரசு சமூக நிறுவனமாகவல்லாமல் அது சமூகத்திற்கு மேலுள்ளதாகும். அரசு அதிசயத்தக்கதும், மர்மமானதுமான இயல்பினைக் கொண்டிருப்பதோடு இதன் உண்மையான இயல்பினை சாதாரண மக்களால் விளக்கிக்கொள்ள முடியாது. 

அத்தோடு அரசின் தோற்றம் அதன் தற்போதைய நிலை மற்றும் அரசின் எதிர்காலம் தொடர்பில் முறையான விபரிப்பு ஒன்று பாஸிஸவாத்ததில் முன்வைக்கப்படுவதில்லை. 'அரசு நிலையானது' என்பதில் அவதானம் செலுத்துகின்றது. அரசுக்கு ஆரம்பமோ அல்லது முடிவோ கிடையாது என்பதே இதன் அர்த்தமாகும். 

'அரசும் சமூகமும் சர்வசமமானது' என்பதன் மூலம் பாஸிஸவாதிகள் சமூகம் மற்றும் தனிநபர்களை கவனத்தில் கொள்ளாது அரசின் முக்கியத்துவத்தை மட்டும் முன்னிலைப்படுத்தினர் என்பதே அர்த்தப்படுத்தப்படுகின்றது. அரசுக்கும் அரசின் அதிகாரத்திற்கும் தனிநபர்கள் எல்லாவகையிலும் கட்டுப்படும்போதே தனிநபர் விடுதலை சாத்தியப ;படுகின்றது. 

சமூகத்தில் மக்கள் முக்கியமற்றதோடு, அரசு மட்டுமே முக்கியமானது என்று குறிப்பிடும் பாஸிஸவாதிகள் 'அரசே ஆட்சியாளன் ஆகும்'. அதாவது அரசும் ஆட்சியாளனும் சர்வசமமானவையாகும். இதனால் அரசின் படைப்பே ஆட்சியாளனாவான் என்பதை சுட்டிக்காட்டியது.

இதன்படி பாஸிஸ அரசில் ஆட்சியாளர் சர்வதிகாரியாவான். அதாவது அறிவுடைய, பண்புடைய, மனிதமாண்புடைய, யுத்தப்பலம் கொண்ட, வீரமுடைய, இராஜதந்திரமுடைய, தேசஅபிமானமுடைய குணாம்சங்களில் பாஸிஸ ஆட்சியாளன் பரிபூரணமானவன். இதனாலேயே பிரசைகளிடமிருந்து தலைவனுக்கு எல்லாவகையிலும் அடிபணிவு எதிர்ப்பார்க்கின்றது. 

நாயகர் வழிபாட்டை வெளிகாட்டுவது முக்கியமானது. 

பாஸிஸ அரசில் எல்லா ஊடகங்களும் நாயகர் வழிபாட்டினை வெளிப்படுத்த வேண்டும். அரசியல் கட்சி, அமுக்கக்குழுக்கள் முழுமையாக தடைசெய்யப்படும்.

மக்களின் அரசியல் பங்குப்பற்றலை பாஸிஸவாதம் எதிர்க்கின்றது. 

அரச நிருவாக செயற்பாடுகள் முழுமையாக ஆட்சியாளனின் எதேட்சை அதிகாரத்தின் கீழ் நடைபெறுவதோடு அரசின் சட்டம் என்பது ஆட்சியாளனின் விருப்பங்களாகும்.

ஆயுதபலம் பாஸிஸவாதத்தின் அடிப்படையாகும். 

பாஸிஸ அரசுக்கு தாங்களைத் தவிர்த்த வேறு எந்த சமூக நோக்கமும் இல்லை. 'அரசு அரசுக்காகவே' என்ற நோக்கில் காணப்படும். அதாவது 'அரசு அரசுக்காகவே உள்ளது' என்பதாகும்.

பாசிசமும் ஜனநாயகமும்

பாசிசம் ஜனநாயகத்திற்கு எதிரான ஒரு ஆட்சி முறையாகும். ஜனநாயகம் பெருபான்மையோர் ஆட்சி என்ற தத்துவத்தை நிலைநிறுத்த பாசிமானது அதனை நிராகரிக்கின்றது. 

ஒரு சமூகம் முழவதையும் கொண்டு நடாத்தப்படும் அதிகாரத்தினை சமூகத்திடமே வழங்க முடியாது என்கின்றனர்.  அப்படியே பெரும்பான்மையினரால் முடிவு எடுக்கப்பட்டாலும்  அது சரியானதாக  இருக்கும் என கூறமுடியாது. 

ஜனநாயக  நடைமுறையில் இறுதி தீர்மானம் எடுக்கும் அதிகாரம் மக்களிடம் வழங்கப்படுகின்றது. ஆனால் அவர்கள் அதற்குரிய அறிவினை பெற்றிருப்பார்களா என்பது சந்தேகம்.

பாசிசவாதிகள் ஜனநாயக நாடுகளில் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும் எழத்து உரிமை, பேச்சுரிமை கண்டன உரிமை போன்றவற்றை நிராகரிக்கின்றது. இத்தகைய  உரிமைகளை மக்கள் அரசுக்காக தியாகம் செய்ய வேண்டும் என்கின்றனர். 

அரசை விமர்சிக்கவோ, கண்டனங்களை  தெரிவிக்கவோ மக்களுக்கு உரிமை கிடையாது. அது தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும். 


ஜனநாயக நாட்டில் முக்கிய அம்சமான பாராளுமன்றத்தினை பின்வருமாறு விமர்சிக்கின்றனர். 'பாராளுமன்றம் பொழுது போக்குக்காக கட்டப்பட்ட ஒரு பேச்சு கூட்டமாகும்.' 

உண்மையான சுதந்திரம் ஜனநாயக நாடுகளில் வழங்கப்பட்டுள்ள சுதந்திரம் அல்ல. அது செல்வந்தர்களின்  சொகுசு வாழ்க்கை. உண்மையான சுதந்திரம் எனப்படுவது சிறந்த பொருளாதாரம், நல்ல ஊதியம், கௌரவமான வாழ்க்கை, கூடிவாழ உற்றார் உறவினர்  என்பன போன்றவற்றில் பாசிச வாதிகள் சுதந்திரம் என்கின்றனர்.

பாசிசமும் சோசலிசமும்

பாசிச ஆட்சி முறையானது ஜனநாயகத்திற்கு போன்று சோசலிசத்திற்கும் எதிரானதுமானதாகவும் காணப்படுகின்றது. 

பாசிசவாதி சோசலிசவாதிகளை தமது பிரதான எதிரிகளாக காணப்படுகின்றனர். சோசலிசவாதிகள் பொதுவுடைமையை வலியுறுத்துகின்ற பாசிசவாதிகள் நிராகரிக்கின்றனர். தனியார் சொத்துரிமையும் தனியார் நிறுவனங்களும் குடும்ப உறவை உறுதியாக வளர்க்ககூடியது என்பதால் இவை சரியான முறையில் ஒழுங்கமைக்கப்படுமாயின்  சமுக நலனை  தூண்டியதாக இருக்கும் என்கின்றனர். 

பாசிச வாதிகள் சோசலிசவாதிகளை தமது பிரதான எதிரிகளான கருதுகின்றனர். 

1922 ஆம் ஆண்டு இத்தாலிய பாசிசத்தை கைப்பற்றிய முசோலினி மாக்ஸிய தலைவர்களுள் ஒருவரான  மடோடி என்பவரை கொலை செய்தான்.  அத்துடன் கிராம்சி என்பவரை சிறைப்படுகின்றார். 

1933 ஆம் ஆண்டில் ஜேர்மனியில் கிட்லர் தமது ஆட்சிகாலத்தில் ரஷ்யாவில் நிலவிக்கிடக்கும்  சோசலிச ஆட்சிமுறையை முடிவுக்கு கொண்டு வருவேன் என சுளுறைக்கின்றான். பாசிசவாத ஆட்சிமுறையை பற்றி சோசலிச வாதிகள் குறிப்பிடுகையில் இரத்த பசி கொண்ட பயங்கரவாதமும், சர்வாதிகாரமும் கொண்ட அரசே என்கின்றார். 

பாசிசத்தின் பொதுவான பண்புகள்

அரசியல் அனைத்தாண்மைவாதம் (Totalrianism)

பாசிசவாதமானது ஒரு வகையில் சர்வாதிகார ஆட்சி முறையொன்றினை கட்டியெழுப்புவதை நோக்காக கொண்டிருந்ததோடு இது அரசியல் கோட்பாட்டில் அனைத்தாண்மைவாதம் எனும் எண்ணக்கருவாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டது.

அதன் பொருளாவது அரசு அடிப்படையிலேயே சர்வாதிகாரமானதும், சர்வாதிகார ஆட்சி கட்டமைப்பின் மூலம் முழு சமூகத்தையும், அரசியல் முறைமையையும் தனது முழுமையான கட்டுப்பாட்டிற்கும், ஆதிக்கத்திற்கும் உட்படுத்திக் கொள்வதாகும்.

அரசுக்கு அடிபணிதல் (Cult of the state)

முசோலினியின் பாசிசவாத எண்ணக்கருவிலிருந்து ஆரம்பமான அரசின் அதிகாரத்துவத்தை முழு சமூகமும், சகல பிரசைகளும் நிபந்தனைகள் மற்றும் கேள்விகளின்றி ஏற்றுக்கொள்ளலும், அதன் அதிகாரதிற்கு தனது சுய விருப்பின்படியே அடி பணிவதுமே இதன் விளக்கமாகும்.

ஏனெனில் அரசானது முழு இனத்தினதும் உயர்வு, கௌரவம் மற்றும் விதி ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடு என்பதாலாகும்.

பாசிச அரசியல் முறைமையினுள் அரசிலிருந்து விலகிய அல்லது சுயாதீனமான தனியாள் சுதந்திரம் ஒன்று இல்லை.

அதிகாரத்திற்கும், அதிகார நிறுவனங்களுக்கும் மற்றும் தலைவருக்கும் அடிபணிவதனூடாகவே சுதந்திரம் கிடைக்கப்பெறுகிறது.

தனியாள் சுதந்திரம் இல்லை

தாராண்iமைவாதத்தின் அடிப்படை கரு, அரசினால் பாதுகாக்கப்படும் தனியாள் சுதந்திரம் என்றால் பாசிசவாதத்தின் கீழ் 'தனியாள் சுதந்திரம்' என்ற எண்ணக்கரு மறுக்கப்படுதலே குறிக்கும்.

பாசிசவாதத்தில் தனியாள் சுதந்திரம் என்பது, அரசிற்கும், இனத்திற்கும் தலைவனுக்கும் நிபந்தனையின்றி காட்டும் அடிபணிவின் தன்மையைப் பொறுத்தே காணப்படுகின்றது.


நாயகர் வழிபாடு (தலைவருக்கு அடிபணிதல்)



தலைவனின் அதிகாரம் மற்றும் ஆதிபத்தியத்திற்கு சகல பிரசைகளும், முழு சமூகமும் நிபந்தனையின்றியும் சுய விருப்பத்துடன் அடிபணிதல் பாசிசவாதத்தின் விசேட பண்பாகும்.

ஜேர்மனியின் நாசிசவாத்தின் கீழ் முன்னிலைப்பட்ட புருரர் (Fuhrer) என்ற எண்ணக்கரு இந்த நாயகர் வழிபாட்டின் மூலம் வெளிப்பட்ட பாசிச வாதத்தின் படைப்பாகும்.

தீவிர வர்க்கவாதம் / இனவாதம்

ஜேர்மனிய நாசிசவாதத்தின் மூலம் வளர்க்கப்பட்ட இந்த பண்பின் மூலம் ஜேர்மன் இனம் உலகின் உயர்ந்த இனம் என வெளிப்படுத்தப்பட்டதுடன் உலகின் தலைவிதி ஜேர்மனிய இனத்தின் தலைவிதியின் படியே தீர்மானிக்கப்படும் எனவும் அதனால் முழு உலகத்தின் மீதும் தனது ஆதிபத்தியத்தை நிலைநிறுத்துவதற்கு இனத்திற்கு பூரண உரிமை உண்டு எனவும் குறிப்பிட்டது.

'ஜேர்மன் இனம் ஆரிய இனமாகும்' என்ற கருத்து இதன் மூலம் வெளிப்பட்டது. இந்த நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலலேயே இலட்சக் கணக்கான யூதர்கள் கொல்லப்படுவதை ஜேர்மனிய நாசிச வாதிகள் நியாயப்படுத்தினர்

ஜேர்மனிய இனமான ஆரிய இனமே உலகில் தலைசிறந்த இனம் என்கின்றனர்.  இனவாதம் பாசிசத்தின் முக்கியமானது என்பதோடு அதுவே வரலாற்றில் திறவுக்கோள் என்கின்றனர். கி

கிட்லர் தான் எழுதிய 'மெயின் கேம்ப்ட்' என்ற நூலில் முதலாம் உலக மகாயுத்ததில ஜேர்மனி படுதோல்வியடைந்ததுக்கு இங்குள்ள யூதர்களும் சோசலிட்டுக்குமே காரணம் என்கின்றார். பாசிச வாதிகள் தமத இனத்தை மேம்படுத்தி காட்டுவதற்காக உலக மக்களை பின்வருமாறு வகைப்படுத்துகின்றார்.

    01 கலாசாரத்தை தோற்றுவித்தார்

    02. கலாசாரத்தை ஏற்றுக்கொள்வோர்

  03. கலாசாரத்தை அழிப்போர்.

  இம்மூன்று பகுதிகளும் ஜேர்மனிய இனத்தை கலாசாரத்தை தோற்றுவிக்கும் பிரிவிலும் உலகில் யூதர்கள் தவிர்ந்த ஏனையோரை கலாசாரத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் பிரிவிலும் வகைப்படுத்தினார். யூதர்களை அழிப்போர் பிரிவிலும் வகைப்படுத்துகின்றார். எனவே கலாசாரத்தை அழிக்கும் யூதர்களை கொலை செய்ய வேண்டும் என கருதி தனது ஆட்சிகாலத்தில்  பல இலட்சம் யூதர்களை நச்சுவாய்யூட்டி கொலை செய்கின்றார் கிட்லர்.

தீவிர இராணுவவாதம் (Extreme Militarism)

தீவிர இராணுவவாதம் இரண்டு மூலங்களிலிருந்து வெளிப்பட்டுள்ளது. 



1. ஜேர்மனியரே உலகின் உயர்ந்த இனம் என்பதால் முழு உலகமும் தங்களது ஆதிபத்தியத்தின் கீழ் கொண்டு வரும் என்ற பரந்துபட்ட சிந்தனை. 

2. ஜேர்மனிய 'ஆரிய' இனத்தின் அதிகாரத்திற்கு அச்சுறுத்தலாக கருதுகின்ற ஏனைய இனங்களிலிருந்து 'சுதந்திரம்' அடைவதாகும். இச்சிந்தனையை அடிப்படையாகக் கொண்டே இரண்டாம் உலக யுத்தத்தை ஆரம்பிப்பதற்கு ஜேர்மனிய நாசிசவாதிகள் முற்பட்டனர்.


வன்முறையும் தீவிரவாத்ததையும்  (Terror)

அரசியல் அதிகார ஊடகமாக பயன்படுத்துதல்

பாசிச அரசின் அடிப்படைப் பண்பாக முழு சமூகத்தையும் தங்களது ஆதிபத்தியத்தின் கீழ் பலவந்தமாக உட்படுத்திக் கொள்வதாக இருந்தது.

தனது அதிகாரத்திற்கு உடன்படாத சகல சமூக / இனப் பிரிவினரையும் அடிமைப்படுத்திக் கொள்வதற்கும் மற்றும் உடலியல் ரீதியாக அழிவை ஏற்படுத்துவதற்கும் பாசிச வாதிகள் ஒழுங்கமைந்திருந்தனர்.


இன சுத்திகரிப்பு  (Genocide)

பாசிச அரசின் கடமை ஆக்கப்பட்டது.

பாசிசவாதத்துடன் உடனபடாத மக்களுக்கு இரு மாற்றுவழிகளே காணப்பட்டன. ஒன்று நாட்டை விட்டுச் செல்லுதல் அல்லது இன சுத்திகரிப்புக்கு உட்படுதல் என்பனவையே அவை.


யுத்தம் (War)

ஜனநாயக ஆட்சி முறையில் சகல சந்தர்ப்பங்களில் யுத்தமானது நிராகரிக்கப்பட்டிருந்தாலும் சோசலிச ஆட்சி முறையில் ஒரு கட்டத்தில் சகல சந்தர்ப்பங்களிலும் யுத்தமானது அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும் எனவே தான் இதனை பின்வருமாறு கூறுகின்றார்கள். 'யுத்ததினால் தோன்றி யுத்ததினால் வளர்ந்து யுத்ததினால் மறையும் அரசு'

பாசிசவாதிகள் 'சமாதானம் என்பது கோழைகளின் கனவு' என்கின்றனர். 

அத்துடன் இறைமை படைத்த எந்தவொரு நாடும் கட்டாயம் யுத்தம் செய்ய வேண்டும் என்கின்றார்கள். இறைமைப் படைத்த எந்தவொரு நபரும் எந்த ஒரு அரசும் யாருவருக்கும் கட்டுப்பட கூடாது என்கின்றனர். 

பாசிச அரசை ஒரு மரமாக உடுத்து கொண்டால் அதற்கு நீராக ஊற்றப்படுவது மனித இரத்தமாகும். பசளைகளாக இடப்படுவது எழும்புகளாகும். இவ்வாறு பாசிசத்தில் யுத்தமானது மேம்படுத்தி காட்டபடும்.

பாசிச தலைவர்களுள் முசொலினி பின்வருமாறு குறிப்பிடுகின்றார். எனக்கு கலை என்னும் சொல்லை கேட்டவுடன் துப்பாக்கியை எடுத்து சுழற்றும் எண்ணமும் தான் நினைவுக்கு வருகிறது.  யுத்தங்களே ஒரு மனிதனது ஆளுமையை வெளிப்படுத்துவதற்கு சிறந்த இடம் என்கின்றார்.

யுத்தம் செய்ய முடியாத நாடுகள் அனைத்தும் தேங்கி நிற்கும் நீருக்கும் சமம் என்கின்றார். இவ்வாறு பாசிசத்தில் யுத்தம் முதல் நிலைத்திருக்கும். யுத்ததினால் வளர்ந்து யுத்ததினால் மடியும் அரசு எனப்படுகின்றது. 

தாராள, சோசலிஸ்ட் தத்துவங்களுக்கு முரணானது.

பாசிசவாதி சோசலிசவாதிகளை தமது பிரதான எதிரிகளாக காணப்படுகின்றனர். சோசலிசவாதிகள் பொதுவுடைமையை வலியுறுத்துகின்ற பாசிசவாதிகள் நிராகரிக்கின்றனர்.

பாசிசம் ஜனநாயகத்திற்கு எதிரான ஒரு ஆட்சி முறையாகும். ஜனநாயகம் பெருபான்மையோர் ஆட்சி என்ற தத்துவத்தை நிலைநிறுத்த பாசிமானது அதனை நிராகரிக்கின்றது. 

பாஸிஸ அரசில் எல்லா ஊடகங்களும் நாயகர் வழிபாட்டினை வெளிப்படுத்த வேண்டும். 

அரசியல் கட்சி, அமுக்கக்குழுக்கள் முழுமையாக தடைசெய்யப்படும்.

மக்களின் அரசியல் பங்குப்பற்றலை பாஸிஸவாதம் எதிர்க்கின்றது. 

அரச நிருவாக செயற்பாடுகள் முழுமையாக ஆட்சியாளனின் எதேட்சை அதிகாரத்தின் கீழ் நடைபெறும் 

அரசின் சட்டம் என்பது ஆட்சியாளனின் விருப்பங்களாகும்


இத்தாலிய பாசிசம்

முதலாம் உலகமகா யுத்ததில் இத்தாலி வெற்றி பெற்ற அணியில் காணப்பட்ட போதிலும் யுத்ததின் பின் செய்த கொள்ளப்பட்ட வேர்சாய் உடன்படிக்கையானத இத்தாலிய மக்கள் எதிர்ப்பார்த்தளவு நன்மைகளை பெற்றுத்தர தவறிவிட்டது. ஆத்துடன் இக்காலப்பகுதியில் இத்தாலியில் நிலவிய பொருளாதார மந்தம் சமுக சீர்கேடுகள் போர்களத்தில் இருந்து நாடு திரும்பிய இராணுவ வீரர்கள்pன் விரத்தியுற்ற மனநிலை என்பன போன்ற காரணிகளை இத்தாலியை மேலும் பல சிக்கலுக்கு உள்ளாக்கியது. இந்நிலையில் இத்தாலிய மக்கள் தமது நாட்டை புத்துயிர் பெற செய்ய புதியதொரு தலைவரை எதிர்பார்த்திருந்தது. இந்நிலையில் 1882அம் ஆண்டு ஜீலை மாதம் 29ஆம் திகதி பிறந்த பெனிற்றே முசோலினி என்பவர் முன்னிலைக்கு வருகிறார.;

     இவர் ஒரு சாதாரண பத்திரிக்கையாளர். புhசிசவாதியான முசொலினி தமது முதலாவது கருத்தினை 1919 ஆம் ஆண்டு திலான் நகரில் வெளியிடுகின்றார். 1921ஆம் ஆண்டு பாசிச கட்சியை நிறுவினார். 1922ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் இத்தாலிய பாராளுமன்றம் கலைக்கப்பட்ட வேண்டும் எனவும் அடுத்த தேர்தலுக்காக திகதி குறிப்பிடப்பட வேண்டும் எனவுமு; அவ்வாறு இல்லாத பட்சத்தில் தான் இத்தாலிய அரசிற்கு எதிரான இத்தாலியின் புனித நகரான உரோம் நகரை நோக்கி ஊர்வலம் ஒன்றை செல்ல இருப்பதால் உச்சரிக்கின்றார். 

   இரரின் எச்சரிக்கையை அத்தாலிய அரசு பொருட்படுத்தாமையால் 1922 ஆம் ஆண்டு பிற்காலப்பகுதியில் தாம் திட்டப்படி சுமார் 2500 இராணுவ வீரர்களை தம்மொட அணைத்துக்கொண்டு இத்தாலிய அரசக்கு எதிரான ஊர்வலம் செல்கின்றார். முசொலினியின்  அச்செயற்பாடு  இத்தாலிய அரசுக்கு ஏற்பட்ட பெரும் இழுக்கு  என  கருதிய அப்போதைய ஜனாதிபதி 3ம் விக்டர் இமானுவேல் பாராளுமன்றத்தை கலைத்து முசொலினியை ஆட்சியமைக்க பணிக்கின்றார். 

   இவ்வாறு ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றிய முசொலியனி முதலில்  தன்னை ஒரு ஜனநாயக்வாதியாக  காட்டிகொண்டு பின்னர் தமது சர்வதிகாரம் பாசிச ஆட்சியை நிறுவினார். ஆவ்வாட்சியானது 1922ஆம் ஆண்டு முதல் 1945 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 27ஆம் திகதி வரை நீடித்தது. அதனால் முசொலினி கொலை செய்யப்பட்டதனை தொடர்ந்து அவ்வாட்சி முடிவுற்றது. 

ஜேர்மனிய பாசிசமும்

ஜேர்மனிய நாசிசவாத ஆட்சியாளரான அடொல்ப் கிட்லர் (யுனனழடிh ர்வைடநச) 1925 - 26 களில் அரசியல் சிறைக்கைதியாக இருந்தபோது வெளியிட்ட 'எனது போராட்டம்' (ஆநin முயஅpக) என்ற நூலில் பாசிசவாதத்தின் அடிப்படை மற்றும் நோக்கங்களை மிகவும் தெளிவாக எழுதியுள்ளார். முதலாம் உலகபோரில் ஜேர்மனி படுத்தோல்வி அடைந்தது அத்துடன் வெற்றியீட்டிய நாடுகளின் தலையீட்டினால் வெர்சல்ஸ் உடன்படிக்கையில் கைச்சாத்திட வேண்டிய தேவை ஏந்பட்டது.இக்கால பகுதியில் ஜேர்மனியில் வைமார் எனப்படும் கூட்டாட்சி முறை நிலவியது. இது ஜேர்மனியின் வளர்ச்சிக்கு பொருத்தமானதாக இருக்கவில்லை. வெர்சல்ஸ் உடன்படிக்கை மூலம் ஜேர்மனி பெரும்பாலான பணத்தை வெற்றியீட்டிய நாடுகளுக்கு இழப்பீடாக வழங்க வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டது. இதனால் ஜேர்மனியின் பொருளதாரமானது பாதுகாப்புக்குள்ளானது. 

    வைமார் எனப்படும் கூட்டாட்சி;யை நீடிக்க முடியாது என மக்கள் கருதினார்கள். இந்நிலையில்  இத்தாலிய மக்களை போன்று ஜேர்மனிய மக்களும் புதியோர் தலைமைத்துவத்தை எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது. அப்போது 1889ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 20ம் திகதி பிறந்த இட்லர். முண்ணனிக்கு வருகின்றது. 

கிட்லர் ஒரு இரும்பு உருக்குப்பட்றையில் சாதாரண தொழிலாளி. ஜேர்மனிய கட்டடாய இராணுவ பயிற்சியில் சேர்கப்பட்டார் பயிற்சிகாலத்திலும், யுத்தகாலத்திலும் இவர் காட்டிய ஆர்வத்தின் காரணமாக ஜேர்மனிய அரசு இரும்பு சிலுவை என்ற விருதை வழங்கி கௌரவித்தது. தமது நாவன்மையை பயன்படுத்தி இவர் மக்களை தம் பக்கம் ஈர்த்து எடுக்கிறார் ஜேர்மனியில் தற்போது நிலவும் வைமார் ஆட்சி ஜேர்மனிக்கு இலுக்கை ஏற்படுத்த கூடியது. ஏனவெ அது உடனடியாக தகர்த்து எறியபட வேண்டும். ஆத்துடன் 1ம் உலக மகா யுத்தின் போது ஜேர்மனி இழந்த இழப்பீடுகளை உடனடியாக ஈடு செய்ய வேண்டும். என்று மக்கள் மத்தியில் தேசப்பற்றை தூண்டிவிட்டார்.

1ம் உலகமகா யுத்ததின் பொழுது ஜேர்மனி தோல்வி அடைந்;தமைக்கு யூ10தர்களும்,  சோசலிஸ்டுகளும் காரணம் என கருதி அவர்களை நாட்டிலிருந்து அழிக்க வேண்டும் என கூறினார். தமது கொள்கையை பரப்புவதற்காக 1920 ஆம் ஆண்டு ஆண்டு ஜேர்மனிய தொழி;ற்கட்சியை நிறுவினார். பின்னர் அதனை தேசிய சோசலிச ஜேர்மனிய தொழிற்கட்சி என பொயர் மாற்றினார். 

1933ஆம் ஆண்டில் நடந்த தேர்தலில் கிட்லரின் நாசிச கட்சிக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது. ஜனநாயக ரீதியான தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றி ஈட்டிய கிட்லர் ஜேர்மனிய அதிமுக்கியமான பதவியான சான்சலர் பதவியை பெற்றுக்கொண்டார். 1934ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதியான கிடன்பேர்க் இறந்ததை தொடர்ந்து ஜனாதிபதி பதவியை பெற்றுக் கொண்டார். 

ஆட்சி அதிகாரத்தை பெற்றக்கொண்ட இட்லர் 1933ஆம் ஆண்டு தொடக்கம 1944ஆம் ஆண்டு வரை தமது ஆட்சி காலத்தில் ஜேர்மனிய பொருளாதார இரானுவ ரதீயான சக்திமிக்க நாடாக கட்டியெழுப்பினார். புல நாடுகளை தமது ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டு வருகின்றார். 2ஆம் உலக மகா யுத்ததிலும் ஜேர்மனியை பங்கேற்க செய்தார். அதிலும் ஜேர்மனி படுதோல்வியடைந்தது. முசொலினி படுகொலை செய்யப்பட்டதை தொடர்ந்து கிட்லர் 1945 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 30ஆம் திகதி தற்கொலை செய்து கொள்கிறார். அத்துடன் ஜேர்மனிய பாசிசம் முற்று பெறுகிறது. 

   1922ஆம் ஆண்டு இத்தாலியில் நிலவிய சூழ்நிலையையும் 1933அம் ஆண்டு: ஜேர்மனியில் நிலவிய சூழ்நிலையும் தமக்கு சார்பாக பயன்படுத்தி ஆரம்பத்தில் தம்மை ஜனநாயக வாதயாக காட்டி கொண்டு பின்னர் தமது  பாசிச ஆட்சியை  நிறுவியதால் பாசிச அட்சிமுறை 'ஒரு சந்தர்ப்பவாத ஆட்சி முறை' என்கின்றார். 

   






மதசார்பற்றவாதம் (Secularism)

D. JEGATHEESWARAN
B.A(HONS), M.A(PERA), PGDE, DIP.IN.HR,
SPECIAL IN POLITICAL SCIENCE

• மதசார்பின்மைவாதம் என்பது சமயத்தையும் அரசியலையும் ஒன்று கலக்காமலிருப்பதாகும். 

• அரச துறைக்கு சமயத்தின் அழுத்தமோ, சமய துறைக்கு அரசின் அழுத்தங்களோ இல்லாமல் இவை இரண்டும் ஒன்றிற்கொன்று வேறுபட்ட மற்றும் சுயாதீனமான இரண்டு துறைகளாக கருதப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தை வெளிப்படுத்தும் கருத்தியலாகும். 

• சமயம் அரசியலுக்குள் பிரவேசித்தல், அரசியலுக்காக சமயத்தை ஊடகமாக பயன்படுத்திக் கொள்ளும் பின்னணியில் சமய முரண்பாடுகள் பிரதான அரசியல் கருத்தியலாக காணப்படுகின்ற தற்காலத்தில் மதசார்பற்றவாதம் தொடர்பான இந்திய அரசியலமைப்பிலும் அரசியல் முறைமையிலும் அடிப்படையான கோட்பாடாவும் உள்ளது. தோற்றம் 

• இது தொடர்பாக நீண்ட கலந்துரையாடலொன்று இந்தியாவில் இடம் பெற்றுக் கொண்டிருப்பதோடு அரசு மதசார்பற்றதாக இருக்க வேண்டும் என 1975இல் அரசியலமைப்பிற்கு சேர்க்கப்பட்ட சீர்திருத்தத்திலும் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது ஜனநாயகத்தைப் போன்றே முக்கியத்துவம் பெறுவதோடு, இந்திய அரசியலமைப்பிலும் அரசியல் முறைமையிலும் அடிப்படையான கோட்பாடாவும் உள்ளது.




தோற்றம்

• 18 - 19ம் நூற்றாண்டுகளில் ஐரோப்பாவில் தோற்றம் பெற்றது. 

• ஐரோப்பிய ஞானிகளின் (Enlightement) சிந்தனையின் ஒரு பகுதியாகும். 

• அதனால் மதசார்பின்மைவாதமானது பழைமை தாராண்மைவாதத்தோடும் சமவுடைமைவாத சிந்தனையுடனும் தொடர்புபட்டது. 

• ஐரோப்பிய மதசார்பின்மைவாதம், மத்திய காலத்தின் இறுதி காலத்தில் பிரதான அங்கமாக அரசு மற்றும் திருச்சபைகளுக்கிடையில் காணப்பட்ட நிறுவன இணைப்பின்மீது அரசாட்சியின் காவலனாக திருச்சபை இருந்தமைக்கு எதிராக வளர்ச்சியுற்றதாகும். 

• அரசாட்சி முறைமைக்கு எதிரான இயக்கங்கள் அரசு மற்றும் திருச்சபைகளுக்கிடையில் காணப்பட்ட இந்த 'தூய்மையற்ற கூட்டிற்கு' எதிரானதன் மூலம் அந்த போராட்டத்தின் தத்துவார்த்த வெளிப்பாடான விளைவாகவாவே மதசார்பின்மைவாதமானது தோன்றியது. 

• மதசார்பின்மை வாதம் தோற்றம்பெறுவதற்கான மற்றுமொரு காரணமாக ஐரோப்பிய மறுமலர்ச்சி யுகத்தில் தோன்றிய தர்க்க அறிவுக்கு முதலிடம் கொடுத்தமையை சுட்டிக் காட்ட முடியும். இது திருச்சபை முன்னெடுத்துச்சென்ற அஞ்ஞான ரீதியான ஆதிக்கத்திற்கு எதிரானதாகும். 

• மறுமலர்ச்சி காலத்தில் தோன்றிய மதசார்பின்மைவாதம், பழைமை தாராண்மை வாதத்தினதும், சமவுடைமை வாதத்தினதும் சிந்தனை ரீதியிலான மூலமாகும். 

• தாராண்மை வாதம், மதச்சார்பின்மையில் தனியாள் சுதந்திரம், சிந்தனை மற்றும் மனசாட்சியை பின்பற்றும் சுதந்திரம் ஆகிய மூலத்தத்துவங்களை அரசின் தன்மை, அரசின் கொள்கை என்பவற்றைத் தீர்மானிப்பதில் சமயம் தலையிடக் கூடாது என்பதோடு சமய விடயங்களில் அரசு தலையிடக் கூடாது என கருதப்படுகிறது.

• இதன்படி 'திருச்சபையும் அரசையும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று வேறுபடுத்துவது' (Separation of church and the state) ஐரோப்பிய தாராண்மைவாத மற்றும் சமவுடைமை வாத சம்பிரதாயத்தினுள் தோற்றம் பெற்ற பிரதான அம்சமாகும்.

தாராண்மைவாத மதச்சார்பின்மையின் அடிப்படைகள் 

1. அரசும் மற்றும் திருச்சபை ஆகியவற்றை நிறுவன ரீதியாக வேறாக்குதல் : இதனால், அரசின் தன்மை, அரசின் கொள்கை என்பவற்றைத் தீர்மானிப்பதில் சமயம் தலையிடக் கூடாது என்பதோடு சமய விடயங்களில் அரசு தலையிடக் கூடாது என கருதப்படுகிறது. 

2. அரசு சமயத்துடன் அன்யோன்யமாக இருக்கக் கூடாது மற்றும் சமய கற்கைக்கும் பிரசாரத்திற்கும் அரசு தொடர்புபடாதிருத்தல். 

3. அரசு எந்தவொரு சமயத்திற்கும் பக்கச்சார்பாக இருக்கக் கூடாது. சமயம் மனிதர்களின் தனிப்பட்ட விடயமானவதோடு அதை அரசியலுக்கு கொண்டு வர வேண்டியதில்லை. 

4. மதத்தை புறக்கணிக்க வேண்டும் என தாராண்மை மதச்சார்பின்மைவாதம் குறிப்பிடவில்லை. சமய சுதந்திரம் பிரசைகளின் அடிப்படை உரிமைகளில் ஒன்று என்பதோடு சமயத்தின் பெயரால் எந்தவொரு பிரசைக்கும் பாகுபாடு காட்டக்கூடாது என்பதிலேயே இது கவனம் கொள்கின்றது.

சமவுடைமைவாத மதச்சார்பின்மை 

• மாக்சியவாதிகள் சமயம் சமூகத்தை துன்பத்திற்கு உள்ளாக்கும் நிறுவனம் ஒன்றெனவும் உலகம் பற்றிய தவறான விளக்கம் ஒன்றை துன்பத்திற்குள்ளான மக்களுக்கு பெற்றுக் கொடுக்கும் கருத்து தொகுதி ஒன்றெனவும் அறிமுகம் செய்தனர். மாக்சியவாதிகளின் கருத்துப்படி சமூதாய வரலாற்றில் அடித்தளமாக இருப்பது சமயமே. இச்சமய வடிவங்களே வரலாற்றுக்காலக்கட்டங்களின் புறத்தோற்றப்பாடுகளை நிர்ணயிப்பதாகவும் கருதினர். ஒரு நல்ல சமூதாயம் நல்லதாக இருப்பதற்கு நல்ல சமயமே காரணம். மோசமான சமூதாயத்தை இல்லாமல் செய்தல் அல்லது மாற்றுவதன் மூலம் சமூதாயத்தை நல்ல நிலைக்கு கொண்டு வரலாம் என்கின்றனர். 1917 ஆம் ஆண்டுசோசலிச அரசினை தாபித்த ரஸ்யா அரசுக்கு மதம் இல்லை என்ற கோட்பாட்டினை முன்வைத்தது.

• சமவுடைமைவாத மதச்சார்பின்மையின் அடிப்படைகள் 

1. சமவுடைமைவாத அரசு முழுமையாக சமயத்திலிருந்து வேறுபடுத்தப்பட்டிக்க வேண்டும். மதமானது அரசின் அனுமதியுடனேயே நிலவ முடியும். 

2. சமவுடைமைவாத முறையினுள் சமயம்சார், அரசியல்சார் நிறுவனங்களுக்கு இருப்பு கிடையாது. 

3. அரசின் தீவிர மேற்பார்வையின் கீழ் சமவுடைமைவாத அரசுக்கு அதனால் அச்சுறுத்தல் இல்லாத வரையில் மட்டுமே மாக்சியவாத முறைமையினுள் சமய நிறுவனங்களுக்கு இடம் கிடைக்கும். 

4. சமய அடையாளத்துடன் அரசியல் மற்றும் சிவில் சமூக இயக்கங்களை நிறுவுவதற்கு வாய்ப்பு இல்லை.


இந்திய மதசார்பின்மைவாதம் 







• தாராண்மைவாத சிந்தனையின் அடிப்படையில் இந்திய மதசார்பின்மை கட்டியெழுப்பப்பட்டுள்ளது.

 • இந்திய மதசார்பின்மையின் பிரதான பண்புகள் : 

1. இதில் இரண்டு அர்த்தங்கள் உள்ளன. 

(அ). தாராண்மை மதசார்பின்மை வாதத்தின் கோட்பாட்டு ரீதியான அடிப்படை அனைத்து மதங்களையும் பக்கசார்பின்றி (Impartical) பார்ப்பதாகும். இந்தி மொழியில் அது 'அறநெறி சார்பின்மை' என குறிப்பிடப்படுகிறது. 

(ஆ). சகல மதங்களையும் சமமாக மதித்தல். அதாவது சகல மதங்களும் சமமானவை என ஏற்றுக் கொள்வதாகும். இது 'சர்வ அறநெறிகளினதும் சேர்க்கை' என்ற எண்ணக்கருவினால் வெளிப்படுத்தப்பட்டது.

 1. தனிநபர்களின் சமய அடையாளங்களை கவனத்தில் கொள்ளாது அரசானது சகல பிரசைகளையும் ஒரே சமமாக மதிப்பளித்தல் 

2. பிரசைகளின் உரிமைகளை பெற்றுக் கொள்ளும்போது எந்தவொரு பிரசைக்கும் தனது சமய அடையாளங்கள் தடையாக இருக்க மாட்டாது.

மதசார்பின்மையும் அரசியலும் 

• மதசார்பின்மையின் மூலம் மேற்கொள்ளப்படுவது அரசு மற்றும் சமயங்களுக்கிடையிலான தொடர்பு, அரச கொள்கை மற்றும் பிரசைகளின் உரிமைகளை மதச்சார்பின்றி நிர்ணயிப்பதாகும். 

•எனினும், அரசியலில் மதம் தொடர்புபடாதிருக்க வேண்டும் என்பது இதன் அர்த்தமல்ல. 

• மதசார்பின்மை காணப்படும் நாடுகளில் மதவாத அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் இயக்கங்கள் காணப்படுவதோடு இந்தியா அதற்கு சிறந்த உதாரணமாகும். 

• மதசார்பின்மையின் தற்கால முக்கியத்துவம் 

• மதசார்பின்மைவாதம் உலக அரசியலில் முக்கியத்துவம் பெற இரு காரணிகள் செல்வாக்கு செலுத்தியுள்ளன. 

1. சமய அடிப்படைவாதத்தை துணையாகக் கொண்ட மதம்சார் அரசுகள் (Theocratise State) தோன்றுவதற்கான வாய்ப்புகள் காணப்படல்.  

2. பன்மைக்கலாசாரவாதத்தினை மையப்படுத்தி சமய அடையாளங்களை உடைய சிறுபான்மை சமூகங்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல்.


 பால்நிலை அரசியல் அதிகாரம் (Gender and Political Power)

      D. JEGATHEESWARAN
      B.A(HONS), M.A(PERA), PGDE, DIP.IN.HR,
      SPECIAL IN POLITICAL SCIENCE




பால் நிலை அரசியல்என்பதை மேலெழுந்த வாரியாக அணுகுவதில் எவ்வித பயனையும்  அடைந்து கொள்ள முடியாது ஏனெனில் பால் நிலை என்றால் என்ன? அது அரசியலில் ஏற்படுத்தும் செல்வாக்கு எத்தகையது என்பன போன்றவற்றை அறிந்து கொள்ளாது கோட்பாட்டு ரீதியானவற்றை இலகுவில் அடைந்து கொள்ள முயற்சிப்பது தவறானதாகும். இதன் காரணமாக இப் பகுதி பால்நிலை பற்றி ஆராய்வதுடன் அரசியலில் அதன் செல்வாக்கு தொடர்பாகவும் ஆராய முற்படுகின்றனது.

Gender என்பது 'பால்நிலை' என்ற கருத்தைக் கொடுக்கும். இது Masculine என்ற ஆண்பாலையும் Feminine என்ற பெண்பாலையும் கொண்ட ஆண், பெண் என்ற இருபாலாரையும் உள்ளடக்கும். இயற்கையாகப் பிறந்த மனிதர்களிடத்தில் அவர்களின் உடலின் பௌதீகத் தன்மையினைப் பொறுத்து ஆண், பெண் என்ற  வேறுபாடுகள் உணரப்படுகின்றது. இது பால்   பால் நிலை என்று பொதுப்படையாகவே உணரப்படுகிறது.  இதனால் பால் நிலை எனும் கருத்து பால் எனும் கருத்தை விட மிகவும் சிக்கார்ந்த நிலையைக் கொண்டதாகும். பால்நிலையானது சமூக இடைவினையின் போது கண்டுகொள்ளப்படுகின்றது. இவ்விடைவினையில் ஆண், பெண் என்ற வேறுபாடுகளைச் சமூகமே பிரித்தறிகின்றது. இதற்கு இவ்விரு பால்நிலையினருக்கும் இடையிலுள்ள உயிரியல் மற்றும் உடலியல் வித்தியாசங்கள் காரணமாகின்றன. இதனால் பால் நிலையானது ஒரு சமூகப் பண்பாகவே கண்டு கொள்ளப்படுகின்றது இதனை மூன்று அணுகு முறைகள் மூலம் விளங்கிக் கொள்ள முடியும்

ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையிலான உயிரியல் ரீதியான ஆதாரத்திலும் நடத்தையிலும் வித்தியாசங்களை உணர்ந்து கொள்வதன் மூலம் நிச்சயமான நடத்தைக் கோலங்கள், உடற்கட்டமைப்புக்கள், ஆண்களுக்கென்றும்,பெண்களுக்கென்றும் உரிமைப்படுத்தப்படடதாகக் காணப்படுகின்றன. இது இயற்கையின் படைப்பாகும். அச்சம், மடம், நாணம், பயிர்ப்பு போன்ற பெண்களின் குணங்களாக காணப்பட வீரம், துணிவு, உடல் உறுதி, ஆண்மை தவரேல் போன்றன ஆண்களின் பண்புகளாகவும் காணப்படுகின்றன. இது இயற்கையே மனிதர்களை ஆண், பெண் என்று உயிரியல் ரீதியாக வேறுபடுத்துகின்றது என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றது.

சமுகமயமாக்கலின் மத்திய நோக்கக் கோட்பாட்டைக் கொண்டு பால்நிலையின் பங்கு பற்றி அறிந்து கொள்வதன் மூலம் :- பால்நிலையில் சமுகமயமாதல் என்பது முக்கிய தாக்கம் செலுத்துகின்றது.  இதனால் ஆண், பெண் என்ற நிலைகளைச் சமுகமயமாதல் மூலமும் அறிந்து கொள்ள முடியும்.

சமூக அமைப்பு முறையில் பால், பால்நிலை போன்றவற்றை வேறுபடுத்திபார்ப்பதன் மூலம் :- பால்நிலை என்பது சமூக இடைவினையின் போது பெற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றது. மனிதர்கள் தங்களிடையே தொடர்புகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டு, உறவுகளை வளர்த்துக் கொண்டு செயற்படுகையில் இயல்பாகவே ஆண், பெண் என்ற வேறுபாடு உணரப்படுகின்றது. இது சமுதாயக் குறியீட்டு உருவாக்கத்தால் பெறப்படுவதுடன், கருத்தியல் சார்ததாகவும் நம்பிக்கை சார்ததாகவும் காணப்படுகின்றது.

இதுபற்றி சமூக ஆய்வாளரான மேரி வோல்ஸ்டன் கிராப்ட் என்பவர் கூறும்போது 'பால்நிலை என்பது இயற்கையானதல்ல. இது சமூக விழுமியம், நம்பிக்கை, கூட்டுவாழ்க்கை மூலம் வளர்க்கப்படுகின்றது. ஒவ்வொரு பண்பாட்டுக் கட்டமைப்புக்களும் பால்நிலை பற்றி நிலைத்து நிற்கும் கருத்துக்களை வழங்குகின்றன' எனக்கூறியுள்ளார்.

சமூகத்தில் பால்நிலை தொடர்பாகக் காலத்திற்கு காலம் வேறு கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்பட்டு வந்துள்ளன. அமெரிக்க சமூகவியல் ஆய்வாளரான டெலிங்கர் கில்கலட்றி என்பவர் அமெரிக்கப் பண்பாட்டில் ஆண் தனது தன்மையில் வெற்றி, பகுத்தறிவு, உணர்வினைக் கட்டுப்படுத்தல் போன்ற பண்புகளைக் கொண்டிருக்க, பெண் தனது தன்மையில் அழகானவள், கவர்ச்சியானவள், பொது வாழ்வில் தனது வாழ்க்கையை தியாகம் செய்யக்கூடியவள் என்ற பண்புகளைக் கொண்டிருக்கின்றாள் என பால்நிலை வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டினார்.

ஆனால் 2000 ஆம் ஆண்டில் இக்கருத்தில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. கிம்மல் என்பவர் அமெரிக்காவில் மேற்கொண்ட ஆய்வின் படி ஆண், தனது தன்மையில் அழகானவன், பொது வாழ்வில் ஈடுபடக் கூடியவன் என்றும் பெண், தனது தன்மையில் உடல் கவர்ச்சியானவள், ஆக்கிரமிப்புத் தன்மையுள்ளவள், ஏனையோரின் உதவியில் தங்கி வாழ்பவள் எனவும் கூறினார்.

இவரின் கருத்து நிலையிலும் 2003 ஆம் ஆண்டில் மாற்றம் ஏற்பட்டது. மேற்கண்டவாறான ஆண், பெண் வித்தியாசங்கள் எதுமின்றி அமெரிக்கர்கள் செயற்படுகின்றமை பால்நிலையில் ஒத்த தன்மையினை ஏற்படுத்தியுள்ளது. சுருக்கமாக நோக்கமிடத்து பால்நிலை என்பது ஆண், பெண் என்ற இருபாலாரையும் குறித்து நிற்கின்ற போதும் பெண்பால், பெண்கள் பற்றியே ஆய்வு செய்கின்றது.

மேலும் பால்நிலை என்பது உயிரியல் ரீதியாகக் கருவிலிருந்து தோன்றும் பொழுதே குரோமோசோ ஓமோன்களின் பாகுபாட்டினால் பெண், ஆண் எனும் வேறுபாடு உயிரினங்களின் பிறப்பில் நிகழ்கின்றது. இவ்வியற்கையான வேறுபாட்டிற்கு அப்பால் பண்பாட்டை வளர்த்தெடுத்த மானிடம் ஆணுக்கு ஆண்மைக் கோட்பாட்டையும் பெண்ணுக்கு பெண்மைக் கோட்பாட்டையும் ஏற்படுத்தி ஆண், பெண் இருபாலாரிடையேயும் செயற்கையான பிரிகோட்டை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இப்பிரிகோட்டினையே பால்பாகுபாடு, பால்நிலை வேறுபாடு என்று சுட்டுகின்றனர். பால்நிலைப்பாகு பாடானது அறிவுக்கு புறம்பான நிலையில் பெண்ணை அடிமையின் சின்னமாகச் சித்தரிக்கின்றது.பெண் என்றால் இவ்வாறு தான் இருக்க வேண்டும் என்பதை பாலின் வேறுபாடே வற்புறுத்துகின்றது. பாலினப் பாகுபாட்டுக் கோட்பாட்டின் இடிப்படையில் சமகாலத்தில் வாழ்வதற்குத் தற்காலப் பெண்களின் அறிவு இடமளிக்காது. இன்றைய காலவோட்டத்தில் பால்நிலை வேறுபாடு ஏன்? என்ற கேள்விக் கணையைப் பெண்ணியவாதிகள் தொடுப்பதுடன் அதனை முற்றாகத் தகர்த்தெறியவும் போராடி வருகின்றனர்.

எனவே தான் பால்நிலை மற்றும் அதன் வகிபங்கு நிலை என்பன குறிப்பாகப் பெண்களைப் பொறுத்தவரையில் அது துரித வளர்ச்சி அடையப்பெற வேண்டும். சனத்தொகை ரீதியாகக் கிட்டத்தட்ட சம எண்ணிக்கையைக் கொண்ட பெண்களிடத்தில் அரசியல் மற்றும் ஏனைய விடயத்தில் சமமின்மை காணப்படுவதென்பது வருந்தத்தக்க விடயமாகவே கருதப்படக்கூடியது. இவற்றிற்கு

  • பெண்களுக்கு அரசியல் விழிப்புணர்வு இல்லாமை.
  • ஆணாதிக்கச் செயற்பாடு அரசியலில் பெண்களை முடக்குகின்றமை.
  • போதிய கல்வி அறிவு பெண்களுக்கின்மை 
  • மரபுகள், கலாசாரத்திற்கு உட்பட்ட பெண்களின் வாழ்க்கை முறை
  • அரசியல் கட்சிகளில் தகுந்த பிரதி நிதித்துவம் பெண்களுக்கு கிடைக்காமை
  • பெரும்பாலான பெண்களுக்கு தங்களின் உரிமைகள், கடமைகள் பற்றிய தெளிவின்மை
  • பெண்களின் சமுகமயமாக்கலில் ஏற்படுகின்ற தாக்கம்
  • நிதி விடயங்கள் பெரும்பாலும் ஆண்களின் கைகளில் இருப்பதினாலும் பெண்கள் ஆண்களில் தங்கி வாழும் நிலை தோன்றுவதும்
  • பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் தொடர்பாகச் சட்டத்தில் சில ஏற்பாடுகள் காணப்பட்ட போதிலும் அவைகளின் மந்தகரச்செயற்பாடு
  • இயற்கையிலேயே பெண்கள் அடிமைப்படுத்தப்படுகின்ற நிலை


போன்றன காரணிகளாக இருக்கின்றன. இவ்விடயங்களில் மாற்றங்களும் திருத்தங்களும் ஏற்படுத்தப்படவேண்டும். இவைகளுக்குப் பெண்ணியல் வாதக்கருத்துக்களையும் பால்நிலைச் சமத்துவக் கருத்துக்களையும் வலியுறுத்திப் பல்வேறு நடவடிக்கைகள் முன்னெடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டும்.பெண் சமத்துவமானது பால்நிலை சமத்துவத்திற்கு இன்றியமையாதது. சமூகத்தில் பால்நிலை சமத்துவம் ஏற்படுத்தப்பட்டால் அது பலவகையான அபிவிருத்திகளையும் ஏற்படுத்தும் என்பதில் ஐயமில்லை. இவ்வாறான வேண்டுதல்களையே பெண்ணியலாளர்களும் பால்நிலை சமத்துவம் தொடர்பில் வேண்டுகின்றனர். இதனால் பெண்ணியம் எனும் எண்ணக்கரு தொடர்பாகவும் இங்கு கவனம் செலுத்துவது முக்கியமான ஒன்றாகும். 

பெண்ணியம் (Feminism)

தற்காலத்தில் அரசரிவியலில் ஆராயப்படும் பிரதான விடயப்பரப்புக்களில் ஒன்றாகப் பெண்ணியம் என்பதையும் நாம் உள்ளடக்க முடியும். பெண்ணியம் என்பது பெண்களின் சமூக நிலையை உணர்த்துவதை நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு கருத்தியலும் நோக்கமும் ஆகும். அரசியல் ரீதியாக, பொருளாதார ரீதியாக, சமூக ரீதியாக ஆண்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள உரித்துக்களைப் பெண்களுக்கும் வழங்க வேண்டும் என்று வாதாடுவதே இதுவாகும். பெண்ணியலாளர்கள் பெமினிசம் என்ற ஆங்கிலப் பதமானது பெமினா என்ற இலத்தீன் மொழிச்சொல்லில் இருந்து வந்ததாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். மேலும் பெமினிசம் என்ற ஆங்கிலப் பதமானது பெமினிஸ்மி என்ற பிரென்ஞ்சு மொழிச் சொல்லில் இருந்து வந்ததாகவும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். 



பெமினிசம் என்பது 1880கள் வரை பெண்களின் அரசியல் உரிமைகள் பற்றித் தட்டிக்கேட்கவே ஆரம்பத்தில் பயன் படுத்தப்பட்டது. இவ்வாறு இருந்த போதும் 1890கள் வரையில் பெண்ணியம் என்பதை 'மகளிரியம்' என்று அழைத்தனர். பொதுவாக பெண்ணியமானது 'ஆணாதிக்கத்தின் இரும்புப்பிடியிலிருந்து பெண்கள் விடுதலை பெற வேண்டும் என்ற எண்ணப்பாட்டின் தோற்றத்திலேயே கட்டியெழுப்பப்படுகின்றது. எனவே ஆணாதிக்கத்திற்கு எதிரான ஒரு கருதிதியலும் கோட்பாடுமே பெண்ணியம்' எனலாம். இவ்வாறான அறிமுகத்துடன் பெண்ணிய வாதம் தொடர்பான எளிய புரிதலுக்குப் பின்வரும் வரைவிலக்கணங்களை நோக்க முடியும்.


'டாக்கர் தேவதத்தா' என்பவர் பெண்ணியம் என்பது'சகல தளங்களிலும் ஆணுக்;குள்ள அனைத்து உரிமைகளையும் பெண்ணிற்கும் தேவை என்பதை வலியுறுத்துவது' என்கின்றார்.


'பார்பரா ஸ்மித்' - 'எல்லா பெண்களையும் அரசியல் மற்றும் பிற அடிமைத் தளைகளிலிருந்து விடுவித்தல் எனும் கொள்ளை உடையதாகும். இளம் பெண்கள்,தொழிலில் ஈடுபடும் பெண்கள், ஏழைப் பெண்கள்,வயதான பெண்கள்,பொருளாதார முறையாலும் சமூக முறையாலும் மரபு சார்ந்த முறையாலும் துன்புறும் பெண்கள்  ஆகிய அனைவருக்கும் விடுதலையைப் பெற்றுக் கொடுப்பது'பெண்ணியம் என்று விளக்கமளிக்கின்றார்.

ஓக்ஸ்போட் அகராதி - 'பெண்களின் தேவைகளை நிறைவேற்ற அவர்கள் சார்பாக வாதாடுவது' பெண்ணியம் எனக்கூறுகின்றனது.

பெண்ணியவாதம் தொடர்பான கருத்துக்களும் எழுத்துக்களும் மிக நீண்ட காலமாக சமூகத்தில் வேண்டியிருந்தாலும்  இக்கருத்துகள் ஒன்றுதிரட்டப்பட்டு ஒர் அரசியல் கருத்தியலாக 18ஆம்,19ஆம் நூற்றாண்டுகளிலேயே அறியப்பட்டது. இக்காலத்தில் பெண்ணியவாதிகள் அதிகமான இயக்கங்களைத் தோற்றுவித்து பெண்களின் அரசியல் உரிமைகள் மீது குறிப்பாக வாக்குரிமை தொடர்பான சீர்திருத்தங்களும் படிப்படியாக நிறைவேற்றப்பட்டன.


பெண்ணிலைவாதத்தின் எழுச்சிக்கட்டங்கள்

பெண்ணிலைவாதத்தின் முதல் எழுச்சிக் கட்டம் - பெண்ணிலைவாதத்தின் முதலாம் எழுச்சிக்கட்டமானது 19 ஆம் நூற்றாண்டிலும் 20 ஆம் நூற்றாண்டிலும் ஐக்கிய அnமிக்காவிலும், ஐக்கிய இராச்சியத்திலும் பெண்களின் அரசியல் உரிமைகளை குறிப்பாக பெண்களின் வாக்குரிமை, சொத்துரிமை ஆகியவற்றுக்காக போராடி அதில் வெற்றி  கண்ட காலப்பகுதியை குறிக்கின்றது. இக்காலத்தில் சட்டங்களில் காணப்படும் ஆண், பெண்களுக்கான ஏற்றத்தாழ்வுகளை எடுத்துரைத்து அவற்றை சமப்படுத்த வேண்டும் என்ற நோக்கில் பெண்ணிலைவாதிகளால் கையாளப்பட்டது. நடுத்தர பெண்களின் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, திருமண சடங்கு பேன்றவற்றில் காணப்பட்ட சமமற்றத் தன்மையை எதிர்த்து போராடுவதாக இக்கால பெண்ணியவாதம் காணப்பட்டது எனலாம். இருப்பினும் இக்கால பெண்ணியவாதம் பணிக்குப் போகும் பெண்களின் இன்னல்கள் குறித்துக் கூட கருத்துத் தெரிவிக்க இயலாததாகவும், நவீனத்துவத்துக்கு ஏற்றவகையில் நடாத்திச் செல்ல முடியாததாகவும் காணப்பட்டது. இருந்த போதும் தான் எடுத்துக் கொண்ட கொள்கையில் ஓரளவு வெற்றியும் கண்டனர். இதன் மூலம் பெண்கள் உயர்கல்வி கற்க இருந்த தடைகள் நீங்கின. பெண்களின் கல்வியில் பல மாற்றங்கள் ஏற்பட இக் காலகட்டம் காரணமாகியது.


பெண்கள், ஆண்கள் எழுதும் அனைத்துத் தகுதி தேர்வுகளிலும் தேர்வு எழுதும் வாய்ப்புகளை பெற்றனர். இதன் காரணமாக இங்கிலாந்து நாட்டில் 1770 ஆம் ஆண்டில் திருமணமான பெண்களின் சொத்துரிமை குறித்த சட்டம் இயற்றப்பட்டது. மேலும் பெண்களுக்கு வாக்குரிமையை பெற்றுத் தந்தது. 1893இல் முதன் முதலில் நியுசிலாந்தில் பெண்களுக்கு வாக்குரிமை வழங்கப்பட்டது. ஜக்கிய அமெரிக்கா அதன் அரசியலமைப்பில் மேற்கொண்ட 19ஆம் திருத்தத்தின் மூலம் பெண்களுக்கு வாக்குரிமையை அங்கீகரித்தது. 1978இல் பிரித்தானியா பெண்களுக்கு வாக்குரிமையை வழங்கியது. ஆனாலும் இந்நாட்டில் அனைத்துப் பெண்களும் வாக்குரிமை பெறுவதற்குப் பல தசாப்த காலங்கள் காத்திருக்க வேண்டி இருந்தது. அத்துடன் மணவிலக்கு, குழந்தைப் பராமரிப்பு போன்றவற்றில் பெண்களின் சமத்துவத்தை எடுத்துரைக்க வழிவகைகள் செய்யப்பட்டன. முதலாம் உலக போரின் நிறைவு பெறும் வரையில் பெண்ணியவாதத்தின் முதலாம் எழுச்சிக் கட்டம் இடம்பெற்றது.

பெண்ணியம், பெண்ணியவாதம், பெண்ணியவாதி போன்ற சொற்களின் பயன்பாடு இக் காலகட்டத்திலேயே பயன்பாட்டிற்கு வந்தது. அப்போதைய பெண்ணியக் கோட்பாட்டாளர்களின் வரிசையில் 'மேரி உல்ஸ்டோன் கிராஃப்ட்' ஆற்றிய பணிகள் முதன்மையானவையாகும். பெண்பால் என்ற தனித்துவத்தைக் கடந்து பெண் ஒரு மனித உயிரியாக வரவேண்டிய அவர் நோக்கமாக கருதினார். இவரை தொடர்ந்து கரோலின் நோர்ட்டன், ஜோன் ரஸ்கின்,த.ள. மில் ஆகியோரின் கோட்பாடுகளையும் இக்காலத்தில் காணலாம்.

கரோலின் நோட்டனின் செயற்பாடுகள் திருமண உறவில் நிகழும் அநீதிகள் தொர்பான செய்திகளை வெளிப்படுத்தியது.  கரோலின் அவரது கணவர் மெல்போர்ன் பிரபுவிற்குஎதிராக குற்றரீதியான பேச்சை நிகழ்த்தியதாக கரோலின் மீது குற்றஞ்சாட்டி அவரது கணவர் விவாகரத்தக் கோரி நீதிமன்றம் அணுகினார். இதன்போது கரோலின் அக்கால சட்டங்களுக்கு எதிராக போராடியதனால் 'திருமண காரணங்கள் சட்டம்' அறிமுகமானது.

இதன் தொடர்ச்சியாக 1850-1860 வரையிலான காலப்பகுதி செயலூக்கமான காலப்பகுதியாக காணப்பட்டது. பொருளாதார தற்சார்பு நிலையை தேர்ந்தெடுத்த காலப்பகுதியாக இது அமைந்திருந்தது. மேலும் இராணுவத்தில் பால்வினை நோய் (ளலிhடைளை) பரவுவதை தடுக்கும் நோக்கில் நிறைவேற்றப்பட்ட தெற்றுவியாதிச் சட்டங்கள், இராணுவம் முகாமிட்டுள்ள நகரங்களில் பாலியல் தொழில் செய்பவர்கள் என சந்தேக்திற்கு ஆளான எந்தவொரு பெண்ணையும் அணுவணுவாக அதிகாரிகள் சோதிக்கலாம் என்ற அதிகாரத்தை வழங்கியது. ஜோஸ்பின் பட்வர் போன்ற பெண்களுடைய முயற்சியால் 1886 இல் இச்சட்டம் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

1867 ஆம் ஆண்டு ஜோன் ஸ்டூவர்ட் மில் முதன் முதலாக வாக்குரிமைக்காக குரல் கொடுத்தார். ஆனால் அதற்கான வாக்கெடுப்பின் போது அவர் தோற்கடிக்கப்பட்டார். 1928 இல் தான் ஆண்களுக்கு இணையாக பெண்களுக்கும் வாக்குரிமைக் கிடைத்தது. 1895 இல் முதன் முதலாக 'அதீனியம்' என்ற இதழிலேயே பெண்ணியம் என்ற சொல் பயன்படத்தப்பட்டதும் குறிப்பிடத்தக்கதொன்றாகும்.இவ்வாறு நோக்கும் போது பெண்ணியவாதத்தின் முதல் எழுச்சிக் கட்டம் பெண்களின் அரசியல் உரிமைகள், சொத்தரிமை தொடர்பில் பேசியது எனலாம்.

இரண்டாவது எழுச்சிக் கட்டம். -  இரண்டாவது எழுச்சிக் கட்டத்தில் அதிகமான பெண்ணிய இயக்கங்கள் தோற்றம் கண்டன. 1963 Betty Friedan எழுதிய 'பெண்நிலைப் புதிர்' என்ற நூல் பெண்ணிலை வாதத்திற்குப் புத்துயிர் ஊட்டியது. இதில் இவர் பெண்கள் பாதுகாப்பையும் விருத்தியையும் குடும்ப வாழ்க்கையில் பெண்களுக்குரிய நடவடிக்கைகளையும் பாலியல் ரீதியில் பெண்களுக்கு எதிராக நடைபெறும் அநீதிகளையும் இல்லாது செய்ய வேண்டும் என்றும் பெண்கள் எதிர்நோக்கும் சந்தோசமின்மை,நம்பிக்கையின்மை, விரக்தி போன்றவற்றையும் ஆராய முற்படுகின்றார். இதனை இவர் 'பெயரில்லாப் பிரச்சினை' (THE PROBLEM WITH NO NAME) என்கின்றார்.

இக்காலத்தில் பல்வேறு பெண்ணிய இயக்கங்கள், பல வழிமுறைகள் மூலம் பிரிந்து செயற்பட ஆரம்பித்தன. சில மிதவாதப் போக்குடையனவாகவும் சில தீவிரப் போக்குடையனவாகவும் செயற்ப்பட ஆரம்பித்தன. Kete Millett என்பவர் 1970இல் எழுதிய 'பாலியல் அரசியல்' (Sexual Politics) எனும் நூலும் பெண்களின் தனியாள் பாலியல் உணர்வுகளை வலியுறுத்துகின்றன. இதனால் பெண்ணியவாதத்தின் இரண்டாவது எழுச்சிக்கட்டம் பெண்களின் அரசியல் விடுதலை என்பதைவிட, பெண்களின் சுந்திரம் என்பதாகவே அமைந்துள்ளது எனலாம். இதனை அடையப் பெண்ணியவாதிகள் சட்டச் சீர்திருத்தம், சமூக மாற்றம் போன்றவற்றை வேண்டி நின்றனர்.


மூன்றாவது எழுச்சிக் கட்டம். - பெண்ணிய வாதத்தின் மூன்றாவது எழுச்சிக்கட்டமானது 1980களின் பின்னர் ஆரம்பித்தது. இது பின்நவீனத்துவ பெண்ணியம் என அழைக்கப்பட்டது. குறிப்பாக 1990களின் பின்னர் மேற்குலத்திலும், மூன்றாம் உலக நாடுகளிலும் பெண்ணிலைவாத இயக்கங்கள் அரசியல்சார் கோரிக்கைகளை முதன்மைப்படுத்திச் செயற்பட்டுக் கொண்டு வருகின்றன. இவ்வாறு பெண்கள் தொடர்பாகவும் அவர்களது விடுதலை பற்றியும் பேசுகின்ற பெண்ணியமானது பல்வேறு வகையாகத் தற்காலத்தில் நோக்கப்படுகின்றது. அவற்றைப்பின்வருமாறு நோக்கமுடியும்.

கோட்பாடுகளின் பார்வையில் பெண்ணியம்.


தாராள பெண்ணியம் :- தாராள பெண்ணிலை வாதமானது 1960களில் செல்வாக்கு செலுத்தியது. 1971இல் பெண்களுக்கு சம உரிமை கொடுக்கப்பட வேண்டும், பெண்களாலும் கல்வி கற்க முடியும் என 'மேரி வோல்ஸ்ரொன் கிராப்ட்' என்பவர் தான் 1792இல் எழுதிய 'மகளிர் உரிமை கொள்கை சாசனம் A Vindication of the Rights of Women” - எனும் நூலில் சுட்டிக்காட்டினார். மேலும் பெண்களுக்கு சமமான உரிமை, அரசியல் உரிமை குறிப்பாக வாக்குரிமைக்குக் குரல்கொடுத்தார்.

1869இல் ஜோன் ஸ்டூவர்ட் மில் என்பவர் தான் எழுதிய 'பெண்ணடிமைத்தனம் - - The Subjection of Women” எனும் நூலில் பெண்களின் அரசியல், பொருளாதார, சமூக உரிமைகளைப் பற்றிப் பேசுகின்றார். மட்டுமன்றி அமெரிக்காவில் ஏளைய பெண்கள் இயக்கம் தாராள பெண்ணியவாதத்தின் தாக்கத்திற்கு உட்பட்டிருந்தது. இதற்குப் பெருமளவு குரல் கொடுத்தவர் பெண்ணியத்தின் தாய் எனப்போற்றப்படும் Betty Friedan என்பவராவார். இவரின் 'பெண்நிலைப் புதிர் -The Feminine Mystique” என்ற நூலும் அதன் கருத்துக்களும் இவ்வகைப் பெண்ணிலைவாதத்திற்கு உத்வேகமளித்தது. இதே போன்று அமெரிக்காவின் தேசிய பெண்கள் அமைப்பு (The National Organization of Women) பிரித்தானியாவின் சமவாய்ப்பு ஆணைக்குழு கொமிசன் (Equal Opportunities Commission in England) ஆகியனவும் இவ்வகைப் பெண்ணியத்திற்கு அர்பணிப்புச் செய்தன.


மார்க்ஸிச பெண்ணியம் (Marxist Feminism) :-பாலிநிலைப் பாகுபாட்டிற்கும் சமத்துவமின்மைக்கும்காரணம் இவை முதலாளித்துவ உற்பத்திக் கோட்பாட்டுடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கின்றமையே என்பதாக இவ்வகைப் பெண்ணியம் எடுத்துரைக்கின்றது. பெண்களின் அடிமைத்தனத்திற்கும் உயிரியல் காரணிகளின் செல்வாக்கு மட்டுமின்றி மேலதிக உற்பத்தி வடிவங்களினால் சொத்துக்கள் தனியுரிமை ஆக்கப்பட்டதன் விளைவு என்றும் இப் பெண்ணியம் கூறுகின்றது. இதனால் குடும்பம், தனியுரிமைச் சொத்து போன்றன அழிக்கப்பட்டு அவை பொதுவுடமை ஆக்கப்பட வேண்டும் என வலியுறுத்துகின்றது.

சோசலிச பெண்ணியம் :- பால்நிலை வேறுபாடுகள், சமத்துவமின்மைகள் போன்றவற்றில் தாராள மற்றும் மார்க்ஸிச பெண்ணியங்கள் கொண்டுள்ள கருத்து நிலைக்கு எதிரான கற்பிதத்தையே இப்பெண்ணிலைவாதம் கொண்டுள்ளது. வர்க்க வேறுபாடு, பால் வேறுபாடு ஆகிய இரண்டையும் சமூகத்திலிருந்து ஒழிப்பதன் மூலம் எந்தவித ஆண்மேலாதிக்கமோ, பெண் மேலாதிக்கமோ இல்லாத சமூகத்தை உருவாக்கல் இதன் நோக்கமாகும். இது பெண்கள் தமக்கு தாமே சுதந்திரத்தைத் தேடி வகுப்பு யுத்தம், பாலியல் யுத்தம் போன்றவற்றில் ஈடுபட வேண்டும் என்கின்றது. மேலும் பெண்களின் குடும்ப வேலைக்கும் கூலி கொடுக்கப்பட வேண்டும் என வாதாடுகின்றது.


தீவிர பெண்ணியம் :- பெண்ணிய வாதிகளின் கேள்விகளுக்கு தகுந்த தீர்வுகள் கிடைக்கப் பெறவில்லை  என்பதால் பிற்பட்ட காலத்தில் பெண்ணிலை வாதக் கருத்துக்கள் தீவிரத் தன்மை கொண்டதாகவும் புரட்சித்தன்மையுடையதாகவும்மாறிவந்தது. இவ்வகைப் பெண்ணியம் பெண்களின் கர்ப்பம் தரிப்பு அவர்களை அடிமைகளாக்குகின்றன என வாதிடுகின்றனர் இவர்கள் குழந்தை வளர்ப்பு என்பது ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் பொதுமையாக்கப்பட வேண்டும் எனவும் கூறுகின்றனர். இவ்வகைப் பெண்ணியத்திற்கு முநவந ஆடைடநவவ என்பவர் 1970இல் எழுதிய 'பாலியல் அரசியல்' எனும் நூல் “Germaine Green”  எழுதிய '“The Female Eunuch”எனும் நூலும் சிறந்த எடுத்துக் காட்டுக்கள் எனலாம்.


பின்நவீனத்துவ பெண்ணியம் :- 1980களின் பின்னர் இவ்வகைப் பெண்ணியம் பிரபல்யம் பெற்றதெனலாம். இப் பெண்ணியம் பெண் மொழி, பெண் சமூகம்,  ஆண் மொழி, ஆண் சமூகம் போன்ற வேறுபாடுகளை எதிர்க்கின்றது. மேலும் ஆண், பெண் இருபாலாரும் சமமான உரிமைகளை அனுபவிக்க வேண்டும் என்றும் அவர்களின் எதிர்கால வாழ்வு எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்றும் இது வலியுறுத்துகின்றது.

கோட்பாடுகளுள் பெண்ணுரிமை சிந்தனைகள்

மேற்கு தேசம் உட்பட பால்நிலை சமத்துவம் என்ற கமூக சிந்தனையினை அடிப்படையாக கொண்டு பெண்களை சமமாக மதிக்கின்ற சமூக இயக்கங்கள் மிகவும் குறைந்தளவிலேயே வளர்ந்து வந்துள்ளன. இச் சமூக இயக்கங்கள் பெண், பெண்களின் சமத்துவத்தினை அடிப்படை;யாகக் கொண்டவர்கள். என்பதால் இவர்களின் இயங்கு சக்தியினை பெண்ணுரிமை சிந்தனை என அழைக்கின்றோம்.

பெண்ணுரிமை இயக்கங்கள் பெண்களின் உரிமைகளுக்காக போராடி வந்தன. அண்மைக் காலங்களில் பெண்களின் உரிமைக்கான சிந்தனைகளும் கோட்பாடுகளும் சமூக விஞ்ஞான கற்கைத் துறைக்குள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இதனடிப்படையில் பெண்ணுரிமை அணுகுமுறை அரசியல் கோட்பாடாக முதன்மைப்படுத்தப்படுகின்றது. சமூக விஞ்ஞானங்கள் கற்கை நெறிகளில் ஒன்றாக பெண்ணரிமை அணுகுமுறை தோற்றம் பெற்று பால்நிலை சமத்துவம் என்ற சிந்தனையாகி சமூக கோட்பாடாக உருவாகி நிலைபெற்றுக் கொண்டது. பெண்களின் அசைவியக்கம், வரலாறு போன்றவற்றை ஆராய்ச்சி செய்வதற்கு அரசியல் கோட்பாட்டில் பெண்ணுரிமை அணுகுமுறை அவசியமாக உள்ளது. 

பெண்களின் விகவாரத்துடன் தொடர்புபடும் வகையில் வரலாற்றுக் காலம் தொடக்கம் இன்று வரையிலான பெண்ணுரிமை சிந்தனையின் வளர்ச்சியினை பிரதானமாக மூன்று கட்டங்களாக பிரித்தாராய முடியும்.

முதலாம் காலகட்டம் - 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிக்கட்டத்தில் ஆரம்பமாகி 1930 வரை தொடர்வதினை அவதானிக்கலாம். இக்காலப்பகுதியில் பெண்ணுரிமைச் சிற்தனை பின்வரும் பிரதான விடயங்களை தனது கருப் பொருளாகக் கொண்டிருந்தது. அவையாவன,

  • வாக்குரிமை
  • சம உடன்படிக்கை செய்யும் உரிமை
  • சம திருமண உடன்படிக்கை உரிமை
  • பெற்றோராகும் உரிமை
  • சொத்துரிமை
  • சம பால்நிலை சமத்துவ உரிமை
  • குழந்தை பிரசவிக்கும் உரிமை போன்றன முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டிருந்தன.

பெண்களின் வாக்குரிமை தொடர்பான சமூக இயக்கங்கள் ஐக்கிய அமெரிக்கா, பிரித்தானியா, போன்ற நாடுகளில் ஆரம்பமாகியது. அமெரிக்காவில் லுழஅiபெ மாநிலத்தில் 1869 ஆம் ஆண்டு பெண்களுக்கு வாக்குரிமை வழங்கப்பட்டது. ஆயினும் 1920 ஆம் ஆண்டுவரை சமஸ்டி அரசாங்கம் பெண்களுக்கு வாக்குரிமை வழங்கப்படுவது தொடர்பில் எவ்விதமான உடன்பாட்டிற்கும் வரவில்லை.

பிரித்தானியாவின் குடியேற்ற நாடாக இருந்த அவுஸ்திரேலியா 1893 ஆம் ஆண்டும், 1895 ஆம் ஆண்டு நியூசிலாந்தும் பெண்களுக்கு வாக்களிக்கும் உரிமையினை வழங்கியிருந்தன. ஆயினும் பிரித்தானியா 1918 ஆம் ஆண்டு பெண்களுக்கு வாக்குரிமையினை வழங்கியிருந்தது. அதாவது பெண்கள் 30 வயதினை பூர்த்திச் செய்திருத்தல் வேண்டும், சொந்தமாக வீடு ஒன்றினை வைத்திருக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் தான் பிரித்தானியா பெண்களுக்கு வாக்குரிமையினை வழங்கியிருந்தது. 1928ஆம் ஆண்டு 21 வயதினை பூர்த்தி செய்த அனைத்துப் பெண்களுக்கும் பிரித்தானியாவில் சர்வசன வாக்குரிமை வழங்கப்பட்டது. 

1950 ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசியலமைப்பு நடைமுறைக்கு வந்த போது ஆண்களுக்கு சமமாக பெண்களுக்கும் வாக்குரிமை வழங்கப்பட்டது. 1949 களில் சீன் கம்யூனிச கட்சி அதிகாரத்திற்கு வந்த போது பெண்களுக்கு அரசியல் அந்தஸ்தும், அரசியல் உரிமைகளும் வழங்கப்பட்டன.

முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வாழும் நாடுகளில் குறிப்பாக துருக்கி, எகிப்து,ஈரான் போன்ற நாடுகளில் மாத்திரம் ஆரம்பக் காலங்களில் பெண்கள் இயக்கங்கள் குறிப்பிடத்தக்க செல்வாக்கினை செலுத்தியிருந்தது. 

1922 ஆம் ஆண்டு துருக்கியில் பெண்கள் ஆண்களுக்கு நிகராக வாக்குரிமையினைப் பெற்றுக் கொண்டனர். 1923 ஆம் ஆண்டு எகிப்தில் பெண்கள் அமைப்பு தோற்றம் பெற்றதுடன் பெண்களுக்கு சமத்துவ, சட்ட, சமூக, அரசியல் உரிமைகளுக்காக இயக்கங்கள் தோற்றம் பெற்றன. ஆயினும் அரபு தேசியவாதத்தின் எழுச்சியுடன் பெண்ணியமும் பலமானதொரு சமூக இயக்கமாக வளரத் தொடங்கியது. 

இரண்டாம் கட்டம் - 

இரண்டாம் கட்டத்தினை 1990 வரையில் அடையாளம் காணலாம். இரண்டாம் கட்டத்தில் அரசியல், சமூக கலாசார ரீதியில் பெண்களுக்குக் காணப்பட்ட சமத்துவமின்மை முதன்மைப்படுத்தப்பட்டது. இவ்விடயங்களின் பெண்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கு மாத்திரமன்றி பால்நிலை அதிகார கட்டமைப்பிலும் செல்வாக்கு செலுத்தியது. மரபு ரீதியான சமூகக் கட்டமைப்பு பல சமூகங்களில் பேணப்பட்டு வந்தது. இச் சமூக கட்டமைப்பு முடிவுக்கு வர வேண்டும் என்பதில் பெண்ணுரிமை சமூக இயக்கங்கள் அக்கறை செலுத்தின. பெண்களுக்கு வீடுகளில் நான்கு வேலைகள் பிரதானமாக ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டன. இவைகள் நான்கும் பெண்களை தாங்கி நிற்கும் நான்கு தூண்களாக நோக்கப்பட்டன. அவையாவன,

  • குழந்தைகளை பெறுதல்
  • வீட்டினை சுத்திகரித்தல்
  • துணிகளை கழுவுதல்
  • சமையல் செய்தல் என்பனவாகும்.

இதற்கு சமமாக ஆண்கள் வியாபாரத்தில் அல்லது தொழில் ஒன்றில் ஈடுபட்டு வருமானம் ஈட்டித் தருபவனாக செயற்படுகின்றான். இச் செயன்முறை தன்னிச்சையாக ஓர் ஆண் வீட்டின் எஜமான் என்ற அந்தஸ்தினை பெற்றுக் கொடுத்தது. 

ஆண் செய்யும் வியாபாரம் மற்றும் தொழிலுக்கு வழங்கப்படும் பொருளாதார முக்கியத்துவம் பெண் வீட்டில் செய்யும் கடமைகளுக்கு வழங்கப்படவில்லை. பெண் வீட்டில் செய்யும் கடமைகளுக்கும் பொருளாதார முக்கியத்துவம் உள்ளது. அதற்கு ஊதியம் வழங்கப்படவேண்டிய பொறுப்பு உள்ளது. ஆனால் இதற்குறிய சமூக பொருளாதார பொறிமுறை சமூகத்தில் கிடையாது. எனவே பெண் முதனிலையில் வீட்டிற்குள்ளேயே பாரபட்சத்துக்கு உள்ளாகின்றாள். இப்பாரபட்சத்தின் விளைவே பெண் சமூகத்திலும், குறிப்பாக அரசியல் சமூகத்திலும் பாரபட்சமாக்கப்படுவதற்கு காரணமாகிறது. எனவே அக்காலக் கட்டத்தில் சமூக அரசியல் மட்டத்தில் பெண்களின் நிலை சீர்தூக்கி பார்க்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை பெண்ணுரிமை சமூக இயக்கங்களினால் முன்னிறுத்தப்பட்டது. பெண்ணுரிமை சமூக இயக்கங்களின் இக் கோரிக்கைகளுக்கு சம்யூனிச அரசாங்கங்கள், சீர்திருத்த இயக்கங்கள் ஆதரவாக செயற்பட்டன.

மூன்றாம் காலகட்டம் - 

பெண்ணுரிமை சிந்தனைகள் பற்றிய மூன்றாம் காலகட்டம் 1990களின் பின்னர் ஆரம்பமாகியது எனலாம். இரண்டாம் காலகட்டத்தின் நோக்கத்தினை நிறைவேற்றுகின்ற காலகட்டமாக இது நோக்கப்பட்டது. பின் கட்டமைப்புவாத நோக்கில் பால்நிலை சமத்துவத்தின் அடிப்படையில் பெண்களின் விடயங்களை இது ஆய்வுக்குட்படுத்தியது. வீட்டுத் தலைவியாக ஒரு பெண்ணின் வகிப்பாகத்தினை தீர்மானிக்கின்ற நுண்ணிய அரசியலை மையமாகக் கொண்டு மூன்றாம் காலகட்டம் நோக்கப்பட்டது.

அரசியல் சித்தாந்தங்களின் பார்வையில் பெண்ணுரிமை


பழைமைவாதம் கூறும் பெண்ணுரிமை

பழைமைவாதிகள் 'பால்' (Gender)   என்ற பதத்தினை ஆண், பெண் இருவருக்கும் இடையிலான உடல் வேறுபாட்டை குறிக்கும் பதமாக பயன்படுத்துகின்றனர். அனேகமான பழைமைவாதிகள் குடும்பத்தில் பெண்களின் வகிப்பங்கை இரண்டாம் நிலையில் வைத்தே நோக்குகின்றனர்.பெண்களால் உடல் ரிதியான தொழில் செய்து வருமானம் ஈட்ட முடியாது. ஆண்களால் மட்டுமே உடல் ரீதியான வேலைகளை செய்து பொருளாதாரத்தை ஈட்ட முடியும். பெண்களால் வீட்டு வேலைகளை மாத்திரமே செய்ய முடியும். கல்வியறிவு ஆண்களின் தனியுடைமையாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் பழைமைவாதிகள் அதிக நம்பிக்கைக் கொண்டவர். இதனால் பெண்கள் கல்வி கற்பதை பழைமைவாதிகள் நீண்டகாலமாகவே எதிர்த்து வந்தனர்.

பழைமைவாதிகள் சமூகத்தின் எல்லா அம்சங்களிலும் ஆண்களின் அந்தஸ்தினை பேணும் விருப்பம் கொண்டவர்களாவர். இதனால் இவர்கள் சமூக,அரசியல் வாழ்க்கையில் பால்நிலை வேறுபாட்டினை முதன்மைப்படுத்துகின்றார்கள். ஆண், பெண் உடலமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டே சமூகத்தில் பால்நிலை வேறுபாடும், பால்நிலை அமைப்பும் பேணப்பட வேண்டும் என்றக் கருத்தினை இவர்கள் கொண்டிருந்தார்கள். ஆயினும் ஐரோப்பாவில் வளர்ச்சியடைந்த தாராண்மைச் சிந்தனையினால் பழைமைவாதக் கருத்துக்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டன.

தாராண்மைவாதம் கூறும் பெண்ணுரிமை

தாராண்மைவாதம் எல்லாவகையான பாரபட்டசப்படுத்தலையும் நிராகரிக்கின்றது. தனிமனித கௌரவம், சமத்துவம் தெரிவுச் சுதந்திரம் போன்றவற்றினை தாராண்மைவாதம் ஏற்றுக் கொள்கின்றது. து.ளு. மில் பால்நிலைச் சமத்துவம் பற்றிக் கூறுகின்ற போது 

'நடைமுறையில் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான சட்டரீதியான உறவில் பெண்களின் தாழ்ந்த நிலைக் காணப்படுகின்றது. இது இது சமூக அபிவிருத்திக்கு பிரதான தடையாகும். இத்தடை சிறப்பான சமத்துவக் கொள்கை மூலம் நீக்கப்பட வேண்டும். ஒருபகுதி மறுப்பகுதியை சட்டக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் உள்ளாக்க முடியாது. ஒரு பகுதி மறுப்புகதி மீது சிறப்புரிமை அதிகாரத்தை பிரயோகிக்க முடியாது'. எனக் கூறுகின்றார். 

சமூக வரலாற்றில் அடிமைப்படுத்தப்பட்ட வர்க்கத்தவர்களாக பெண்கள் இருந்தார்கள். ஆண்களின் வாழ்க்கைப் போன்று அல்லாமல் அன்பிற்கும் சலுகைக்கும் பெண்கள் ஆண்களை எதிர்ப்பார்த்தார்கள். பெண்கள் இணங்கிச் செல்கின்ற வாழ்க்கை துணையாகவும், கீழ்ப்படிவுள்ள வாழ்க்கை துணையாகவும் இருக்க வேண்டும் என ஆண்கள் எதிர்ப்பார்த்தார்கள். ஏனையவர்களுக்காக வாழ்கின்ற வாழ்க்கையின் சிறப்பு, பெருமை தொடர்பாக பெண்களுக்கு அறிவுரைக் கூறப்பட்டது. இது ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான கற்பனையான ஓர் உறவினையே இது தோற்றுவித்தது. இது தொடர்பாக து.ளு. மில் கூறுகின்ற போது,

'ஆண்கள் தமது உடல் வலிமையினை வெளிப்படுத்தி பெண்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தினால் அவர்கள் தங்களை தாங்களே இழிவுப்படுத்திக் கொள்கின்றவர்களாக மாறுகின்றனர். பலமான மனத்தைரியம் உள்ள ஆண், பலமான மனத்தைரியம் உள்ள பெண் இருவருக்கும் இடையில் நிகழும் திருமணமே சிறப்பான அன்பானத் திருமணமாகும். ஆணும் பெண்ணும் பரஸ்பரம் வெளிப்படுத்தும் நட்பு, கௌரவம் என்பவற்றின் அடிப்படையில் தமக்கிடையில் உறவினை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.' எனக் கூறுகின்றார்.

பெண்களின் உடல் ரீதியான பலவீனம் என்பது இயற்கையானது என்பதனை J.S மில் நிராகரித்துள்ளார். ஒரு மனிதனின் மனப்பாங்கு, இயல்பு என்பவற்றை ஆற்றலே தீர்மானிக்கின்றது. முறையான கல்வி, சொத்துக்களை சமமாக பங்கீடு செய்தல் போன்ற சூழ்நிலை மாற்றப்படுமாயின் பெண்களின் பலவீனம் என்றக் கருத்து மீளப்பெற்றுக் கொள்வதற்கான சாத்தியம் உள்ளது.

எனவே தாராண்மைவாதம் பொது வாழ்க்கையில் பெண்கள் பாரபட்சப்படுத்தப்படக் கூடாது. தனிநபர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் வெளியால் தலையீடு செய்தல் தடைச் செய்யப்படுதல் வேண்டும் என்றக் கொள்கையினை தாராண்மைவாதம் கொண்டுள்ளது.

மாக்ஸிசம் கூறும் பெண்ணுரிமை.

தாராண்மைவாதிகளைப் போன்று சோசலிசவாதிகளும் பால்நிலை வேறுபாட்டை நிராகரிக்கின்றனர். பால்நிலை வேறுபாட்டை தந்தைவழிக் கோட்பாட்டின் ஊடாக நோக்குகின்றனர். பொருளாதார, வர்க்க சமத்துவமின்மை பால்நிலை வேறுபாட்டைத் தோற்றுவித்தது. பால்நிலை சமூகம் உருவாக்கிய சமூக, பொருளாதார ஒழுங்கு முறையில் பால்நிலை சமத்துவத்தினை எதிர்ப்பார்க்க முடியாது. எனவே பெண்களின் உண்மையான சமூக, பொருளாதார அரசியல் விடுதலை சோசலிஸ பொருளாதாரத்தில் மாத்திரமே சாத்தியமாகும். தனியார் சொத்துடைமை அழிக்கப்பட்டு கூட்டுறவு முறையிலான புதிய பொருளாதார கலாசாரம் உருவாக்கப்பட வேண்டும். இப் புதிய பொருளாதார சமூகம் நல்லிணக்கம், சமாதானம் கொண்ட புதிய சமுதாயத்தினை உருவாக்க வேண்டும். கம்யூனிச கோட்பாடு பெண்களை கொடுமைப்படுத்துவதற்கும், தொழிலாளர் சுரண்டலுக்கும் இடையில் தொடர்பினை ஏற்படுத்தியுள்ளது. முடிவாக மாக்ஸிச பெண்ணுரிமை அணுகுமுறை வர்க்க அடக்குமுறையினை இல்லாதொழிப்பதன் மூலமே பால்நிலை அடக்குமுறையினை இல்லாதொழிக்க முடியும் எனக் கூறுகின்றது.